౧. దుగ్గతసుత్తం

౧౩౪. ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖు ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ – ‘‘అనమతగ్గోయం, భిక్ఖవే, సంసారో. పుబ్బా కోటి న పఞ్ఞాయతి అవిజ్జానీవరణానం సత్తానం తణ్హాసంయోజనానం సన్ధావతం సంసరతం. యం, భిక్ఖవే, పస్సేయ్యాథ దుగ్గతం దురూపేతం నిట్ఠమేత్థ గన్తబ్బం – ‘అమ్హేహిపి ఏవరూపం పచ్చనుభూతం ఇమినా దీఘేన అద్ధునా’తి. తం కిస్స హేతు…పే… యావఞ్చిదం, భిక్ఖవే, అలమేవ సబ్బసఙ్ఖారేసు నిబ్బిన్దితుం అలం విరజ్జితుం అలం విముచ్చితు’’న్తి. పఠమం.