౮. గఙ్గాసుత్తం

౧౩౧. రాజగహే విహరతి వేళువనే. అథ ఖో అఞ్ఞతరో బ్రాహ్మణో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవతా సద్ధిం సమ్మోది. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో బ్రాహ్మణో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కీవబహుకా ను ఖో, భో గోతమ, కప్పా అబ్భతీతా అతిక్కన్తా’’తి? ‘‘బహుకా ఖో, బ్రాహ్మణ, కప్పా అబ్భతీతా అతిక్కన్తా. తే న సుకరా సఙ్ఖాతుం – ‘ఏత్తకా కప్పా ఇతి వా, ఏత్తకాని కప్పసతాని ఇతి వా, ఏత్తకాని కప్పసహస్సాని ఇతి వా, ఏత్తకాని కప్పసతసహస్సాని ఇతి వా’’’తి.

‘‘సక్కా పన, భో గోతమ, ఉపమం కాతు’’న్తి? ‘‘సక్కా, బ్రాహ్మణా’’తి భగవా అవోచ. ‘‘సేయ్యథాపి, బ్రాహ్మణ, యతో చాయం గఙ్గా నదీ పభవతి యత్థ చ మహాసముద్దం అప్పేతి, యా ఏతస్మిం అన్తరే వాలికా సా న సుకరా సఙ్ఖాతుం – ‘ఏత్తకా వాలికా ఇతి వా, ఏత్తకాని వాలికసతాని ఇతి వా, ఏత్తకాని వాలికసహస్సాని ఇతి వా, ఏత్తకాని వాలికసతసహస్సాని ఇతి వా’తి. తతో బహుతరా ఖో, బ్రాహ్మణ, కప్పా అబ్భతీతా అతిక్కన్తా. తే న సుకరా సఙ్ఖాతుం – ‘ఏత్తకా కప్పా ఇతి వా, ఏత్తకాని కప్పసతాని ఇతి వా, ఏత్తకాని కప్పసహస్సాని ఇతి వా, ఏత్తకాని కప్పసతసహస్సాని ఇతి వా’తి. తం కిస్స హేతు? అనమతగ్గోయం, బ్రాహ్మణ, సంసారో. పుబ్బా కోటి న పఞ్ఞాయతి అవిజ్జానీవరణానం సత్తానం తణ్హాసంయోజనానం సన్ధావతం సంసరతం. ఏవం దీఘరత్తం ఖో, బ్రాహ్మణ, దుక్ఖం పచ్చనుభూతం తిబ్బం పచ్చనుభూతం బ్యసనం పచ్చనుభూతం, కటసీ వడ్ఢితా. యావఞ్చిదం, బ్రాహ్మణ, అలమేవ సబ్బసఙ్ఖారేసు నిబ్బిన్దితుం, అలం విరజ్జితుం, అలం విముచ్చితు’’న్తి.

ఏవం వుత్తే, సో బ్రాహ్మణో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అభిక్కన్తం, భో గోతమ, అభిక్కన్తం, భో గోతమ…పే… ఉపాసకం మం భవం గోతమో ధారేతు అజ్జతగ్గే పాణుపేతం సరణం గత’’న్తి. అట్ఠమం.