౩. ఘటసుత్తం

౨౩౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా చ సారిపుత్తో ఆయస్మా చ మహామోగ్గల్లానో రాజగహే విహరన్తి వేళువనే కలన్దకనివాపే ఏకవిహారే. అథ ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో సాయన్హసమయం పటిసల్లానా వుట్ఠితో యేనాయస్మా మహామోగ్గల్లానో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మతా మహామోగ్గల్లానేన సద్ధిం సమ్మోది. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో ఆయస్మన్తం మహామోగ్గల్లానం ఏతదవోచ –

‘‘విప్పసన్నాని ఖో తే, ఆవుసో మోగ్గల్లాన, ఇన్ద్రియాని; పరిసుద్ధో ముఖవణ్ణో పరియోదాతో సన్తేన నూనాయస్మా మహామోగ్గల్లానో అజ్జ విహారేన విహాసీ’’తి. ‘‘ఓళారికేన ఖ్వాహం, ఆవుసో, అజ్జ విహారేన విహాసిం. అపి చ, మే అహోసి ధమ్మీ కథా’’తి. ‘‘కేన సద్ధిం పనాయస్మతో మహామోగ్గల్లానస్స అహోసి ధమ్మీ కథా’’తి? ‘‘భగవతా ఖో మే, ఆవుసో, సద్ధిం అహోసి ధమ్మీ కథా’’తి. ‘‘దూరే ఖో, ఆవుసో, భగవా ఏతరహి సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. కిం ను ఖో, ఆయస్మా, మహామోగ్గల్లానో భగవన్తం ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమి; ఉదాహు భగవా ఆయస్మన్తం మహామోగ్గల్లానం ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమీ’’తి? ‘‘న ఖ్వాహం, ఆవుసో, భగవన్తం ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమిం; నపి మం భగవా ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమి. అపి చ, మే యావతా భగవా ఏత్తావతా దిబ్బచక్ఖు విసుజ్ఝి దిబ్బా చ సోతధాతు. భగవతోపి యావతాహం ఏత్తావతా దిబ్బచక్ఖు విసుజ్ఝి దిబ్బా చ సోతధాతూ’’తి. ‘‘యథాకథం పనాయస్మతో మహామోగ్గల్లానస్స భగవతా సద్ధిం అహోసి ధమ్మీ కథా’’తి?

‘‘ఇధాహం, ఆవుసో, భగవన్తం ఏతదవోచం – ‘ఆరద్ధవీరియో ఆరద్ధవీరియోతి, భన్తే, వుచ్చతి. కిత్తావతా ను ఖో, భన్తే, ఆరద్ధవీరియో హోతీ’తి? ఏవం వుత్తే, మం, ఆవుసో, భగవా ఏతదవోచ – ‘ఇధ, మోగ్గల్లాన, భిక్ఖు ఆరద్ధవీరియో విహరతి – కామం తచో చ న్హారు చ అట్ఠీ చ అవసిస్సతు, సరీరే ఉపసుస్సతు మంసలోహితం, యం తం పురిసథామేన పురిసవీరియేన పురిసపరక్కమేన పత్తబ్బం న తం అపాపుణిత్వా వీరియస్స సణ్ఠానం భవిస్సతీతి. ఏవం ఖో, మోగ్గల్లాన, ఆరద్ధవీరియో హోతీ’తి. ఏవం ఖో మే, ఆవుసో, భగవతా సద్ధిం అహోసి ధమ్మీ కథా’’తి.

‘‘సేయ్యథాపి, ఆవుసో, హిమవతో పబ్బతరాజస్స పరిత్తా పాసాణసక్ఖరా యావదేవ ఉపనిక్ఖేపనమత్తాయ; ఏవమేవ ఖో మయం ఆయస్మతో మహామోగ్గల్లానస్స యావదేవ ఉపనిక్ఖేపనమత్తాయ. ఆయస్మా హి మహామోగ్గల్లానో మహిద్ధికో మహానుభావో ఆకఙ్ఖమానో కప్పం తిట్ఠేయ్యా’’తి.

‘‘సేయ్యథాపి, ఆవుసో, మహతియా లోణఘటాయ పరిత్తా లోణసక్ఖరాయ యావదేవ ఉపనిక్ఖేపనమత్తాయ; ఏవమేవ ఖో మయం ఆయస్మతో సారిపుత్తస్స యావదేవ ఉపనిక్ఖేపనమత్తాయ. ఆయస్మా హి సారిపుత్తో భగవతా అనేకపరియాయేన థోమితో వణ్ణితో పసత్థో –

‘‘సారిపుత్తోవ పఞ్ఞాయ, సీలేన ఉపసమేన చ;

యోపి పారఙ్గతో భిక్ఖు, ఏతావపరమో సియా’’తి.

ఇతిహ తే ఉభో మహానాగా అఞ్ఞమఞ్ఞస్స సుభాసితం సులపితం సమనుమోదింసూతి. తతియం.