౪. నవసుత్తం

౨౩౮. సావత్థియం విహరతి. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో నవో భిక్ఖు పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తో విహారం పవిసిత్వా అప్పోస్సుక్కో తుణ్హీభూతో సఙ్కసాయతి, న భిక్ఖూనం వేయ్యావచ్చం కరోతి చీవరకారసమయే. అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, అఞ్ఞతరో నవో భిక్ఖు పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తో విహారం పవిసిత్వా అప్పోస్సుక్కో తుణ్హీభూతో సఙ్కసాయతి, న భిక్ఖూనం వేయ్యావచ్చం కరోతి చీవరకారసమయే’’తి.

అథ ఖో భగవా అఞ్ఞతరం భిక్ఖుం ఆమన్తేసి – ‘‘ఏహి త్వం, భిక్ఖు, మమ వచనేన తం భిక్ఖుం ఆమన్తేహి ‘సత్థా తం, ఆవుసో, ఆమన్తేతీ’’’తి. ‘‘ఏవం భన్తే’’తి ఖో సో భిక్ఖు భగవతో పటిస్సుత్వా యేన సో భిక్ఖు తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తం భిక్ఖుం ఏతదవోచ – ‘‘సత్థా తం, ఆవుసో, ఆమన్తేతీ’’తి. ‘‘ఏవమావుసో’’తి ఖో సో భిక్ఖు తస్స భిక్ఖునో పటిస్సుత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో తం భిక్ఖుం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘సచ్చం కిర త్వం, భిక్ఖు, పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తో విహారం పవిసిత్వా అప్పోస్సుక్కో తుణ్హీభూతో సఙ్కసాయసి, న భిక్ఖూనం వేయ్యావచ్చం కరోసి చీవరకారసమయే’’తి? ‘‘అహమ్పి ఖో, భన్తే, సకం కిచ్చం కరోమీ’’తి.

అథ ఖో భగవా తస్స భిక్ఖునో చేతసా చేతోపరివితక్కమఞ్ఞాయ భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘మా ఖో తుమ్హే, భిక్ఖవే, ఏతస్స భిక్ఖునో ఉజ్ఝాయిత్థ. ఏసో ఖో, భిక్ఖవే, భిక్ఖు చతున్నం ఝానానం ఆభిచేతసికానం దిట్ఠధమ్మసుఖవిహారానం నికామలాభీ అకిచ్ఛలాభీ అకసిరలాభీ, యస్స చత్థాయ కులపుత్తా సమ్మదేవ అగారస్మా అనగారియం పబ్బజన్తి, తదనుత్తరం బ్రహ్మచరియపరియోసానం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరతీ’’తి.

ఇదమవోచ భగవా. ఇదం వత్వాన సుగతో అథాపరం ఏతదవోచ సత్థా –

‘‘నయిదం సిథిలమారబ్భ, నయిదం అప్పేన థామసా;

నిబ్బానం అధిగన్తబ్బం, సబ్బదుక్ఖప్పమోచనం.

‘‘అయఞ్చ దహరో భిక్ఖు, అయముత్తమపురిసో;

ధారేతి అన్తిమం దేహం, జేత్వా మారం సవాహిని’’న్తి. చతుత్థం;