౫. అమ్బవిమానవత్థు

౧౧౪౬. ‘‘ఉచ్చమిదం మణిథూణం విమానం, సమన్తతో ద్వాదస యోజనాని;

కూటాగారా సత్తసతా ఉళారా, వేళురియథమ్భా రుచకత్థతా సుభా.

౧౧౪౭. ‘‘తత్థచ్ఛసి పివసి ఖాదసి చ, దిబ్బా చ వీణా పవదన్తి వగ్గుం;

దిబ్బా రసా కామగుణేత్థ పఞ్చ, నారియో చ నచ్చన్తి సువణ్ణఛన్నా.

౧౧౪౮. ‘‘కేన తేతాదిసో వణ్ణో…పే… వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౧౧౫౦. సో దేవపుత్తో అత్తమనో…పే… యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం.

౧౧౫౧. ‘‘గిమ్హానం పచ్ఛిమే మాసే, పతపన్తే [పతాపన్తే (స్యా.), పతాపేన్తే (క.)] దివఙ్కరే;

పరేసం భతకో పోసో, అమ్బారామమసిఞ్చతి.

౧౧౫౨. ‘‘అథ తేనాగమా భిక్ఖు, సారిపుత్తోతి విస్సుతో;

కిలన్తరూపో కాయేన, అకిలన్తోవ చేతసా.

౧౧౫౩. ‘‘తఞ్చ దిస్వాన ఆయన్తం, అవోచం అమ్బసిఞ్చకో;

సాధు తం [సాధుకం (క.)] భన్తే న్హాపేయ్యం, యం మమస్స సుఖావహం.

౧౧౫౪. ‘‘తస్స మే అనుకమ్పాయ, నిక్ఖిపి పత్తచీవరం;

నిసీది రుక్ఖమూలస్మిం, ఛాయాయ ఏకచీవరో.

౧౧౫౫. ‘‘తఞ్చ అచ్ఛేన వారినా, పసన్నమానసో నరో;

న్హాపయీ రుక్ఖమూలస్మిం, ఛాయాయ ఏకచీవరం.

౧౧౫౬. ‘‘అమ్బో చ సిత్తో సమణో చ న్హాపితో, మయా చ పుఞ్ఞం పసుతం అనప్పకం;

ఇతి సో పీతియా కాయం, సబ్బం ఫరతి అత్తనో.

౧౧౫౭. ‘‘తదేవ ఏత్తకం కమ్మం, అకాసిం తాయ జాతియా;

పహాయ మానుసం దేహం, ఉపపన్నోమ్హి నన్దనం.

౧౧౫౮. ‘‘నన్దనే చ వనే రమ్మే, నానాదిజగణాయుతే;

రమామి నచ్చగీతేహి, అచ్ఛరాహి పురక్ఖతో’’తి.

అమ్బవిమానం పఞ్చమం.