౧. పఞ్చసతమత్తాథేరీగాథా

౧౨౭. ‘‘యస్స మగ్గం న జానాసి, ఆగతస్స గతస్స వా;

తం కుతో చాగతం సత్తం [సన్తం (సీ.), పుత్తం (స్యా.)], ‘మమ పుత్తో’తి రోదసి.

౧౨౮. ‘‘మగ్గఞ్చ ఖోస్స [ఖో’థ (స్యా. క.)] జానాసి, ఆగతస్స గతస్స వా;

న నం సమనుసోచేసి, ఏవంధమ్మా హి పాణినో.

౧౨౯. ‘‘అయాచితో తతాగచ్ఛి, నానుఞ్ఞాతో [అననుఞ్ఞాతో (సీ. స్యా.)] ఇతో గతో;

కుతోచి నూన ఆగన్త్వా, వసిత్వా కతిపాహకం;

ఇతోపి అఞ్ఞేన గతో, తతోపఞ్ఞేన గచ్ఛతి.

౧౩౦. ‘‘పేతో మనుస్సరూపేన, సంసరన్తో గమిస్సతి;

యథాగతో తథా గతో, కా తత్థ పరిదేవనా’’.

౧౩౧. ‘‘అబ్బహీ [అబ్బుయ్హం (స్యా.)] వత మే సల్లం, దుద్దసం హదయస్సితం;

యా మే సోకపరేతాయ, పుత్తసోకం బ్యపానుది.

౧౩౨. ‘‘సాజ్జ అబ్బూళ్హసల్లాహం, నిచ్ఛాతా పరినిబ్బుతా;

బుద్ధం ధమ్మఞ్చ సఙ్ఘఞ్చ, ఉపేమి సరణం మునిం’’.

ఇత్థం సుదం పఞ్చసతమత్తా థేరీ భిక్ఖునియో…పే….