౧౧. ద్వాదసకనిపాతో
౧. ఉప్పలవణ్ణాథేరీగాథా
౨౨౪. ‘‘ఉభో మాతా చ ధీతా చ, మయం ఆసుం [ఆభుం (సీ.)] సపత్తియో;
తస్సా మే అహు సంవేగో, అబ్భుతో లోమహంసనో.
౨౨౫. ‘‘ధిరత్థు కామా అసుచీ, దుగ్గన్ధా బహుకణ్టకా;
యత్థ మాతా చ ధీతా చ, సభరియా మయం అహుం.
౨౨౬. ‘‘కామేస్వాదీనవం దిస్వా, నేక్ఖమ్మం దట్ఠు ఖేమతో;
సా పబ్బజ్జిం రాజగహే, అగారస్మానగారియం.
౨౨౭. ‘‘పుబ్బేనివాసం జానామి, దిబ్బచక్ఖుం విసోధితం;
చేతోపరిచ్చఞాణఞ్చ, సోతధాతు విసోధితా.
౨౨౮. ‘‘ఇద్ధీపి మే సచ్ఛికతా, పత్తో మే ఆసవక్ఖయో;
ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం.
౨౨౯. ‘‘ఇద్ధియా అభినిమ్మిత్వా, చతురస్సం రథం అహం;
బుద్ధస్స పాదే వన్దిత్వా, లోకనాథస్స తాదినో’’ [సిరీమతో (స్యా. క.)].
౨౩౦. ‘‘సుపుప్ఫితగ్గం ఉపగమ్మ పాదపం, ఏకా తువం తిట్ఠసి సాలమూలే [రుక్ఖమూలే (స్యా. క.)];
న చాపి తే దుతియో అత్థి కోచి, న త్వం బాలే భాయసి ధుత్తకానం’’.
౨౩౧. ‘‘సతం సహస్సానిపి ధుత్తకానం, సమాగతా ఏదిసకా భవేయ్యుం;
లోమం న ఇఞ్జే నపి సమ్పవేధే, కిం మే తువం మార కరిస్ససేకో.
౨౩౨. ‘‘ఏసా అన్తరధాయామి, కుచ్ఛిం వా పవిసామి తే;
భముకన్తరే తిట్ఠామి, తిట్ఠన్తిం మం న దక్ఖసి.
౨౩౩. ‘‘చిత్తమ్హి వసీభూతాహం, ఇద్ధిపాదా సుభావితా;
ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం.
౨౩౪. ‘‘సత్తిసూలూపమా కామా, ఖన్ధాసం అధికుట్టనా;
యం త్వం ‘కామరతిం’ బ్రూసి, ‘అరతీ’ దాని సా మమ.
౨౩౫. ‘‘సబ్బత్థ విహతా నన్దీ, తమోఖన్ధో పదాలితో;
ఏవం జానాహి పాపిమ, నిహతో త్వమసి అన్తకా’’తి.
… ఉప్పలవణ్ణా థేరీ….
ద్వాదసనిపాతో నిట్ఠితో.