౮. అఙ్గులిమాలత్థేరగాథా

౮౬౬. ‘‘గచ్ఛం వదేసి సమణ ‘ట్ఠితోమ్హి’, మమఞ్చ బ్రూసి ఠితమట్ఠితోతి;

పుచ్ఛామి తం సమణ ఏతమత్థం, ‘కథం ఠితో త్వం అహమట్ఠితోమ్హి’’’.

౮౬౭. ‘‘ఠితో అహం అఙ్గులిమాల సబ్బదా, సబ్బేసు భూతేసు నిధాయ దణ్డం;

తువఞ్చ పాణేసు అసఞ్ఞతోసి, తస్మా ఠితోహం తువమట్ఠితోసి’’.

౮౬౮. ‘‘చిరస్సం వత మే మహితో మహేసీ, మహావనం సమణో పచ్చపాది [పచ్చుపాది (సబ్బత్థ)];

సోహం చజిస్సామి సహస్సపాపం, సుత్వాన గాథం తవ ధమ్మయుత్తం’’.

౮౬౯. ఇచ్చేవ చోరో అసిమావుధఞ్చ, సోబ్భే పపాతే నరకే అన్వకాసి [అకిరి (మ. ని. ౨.౩౪౯)];

అవన్ది చోరో సుగతస్స పాదే, తత్థేవ పబ్బజ్జమయాచి బుద్ధం.

౮౭౦. బుద్ధో చ ఖో కారుణికో మహేసి, యో సత్థా లోకస్స సదేవకస్స;

‘తమేహి భిక్ఖూ’తి తదా అవోచ, ఏసేవ తస్స అహు భిక్ఖుభావో.

౮౭౧. ‘‘యో చ పుబ్బే పమజ్జిత్వా, పచ్ఛా సో నప్పమజ్జతి;

సోమం లోకం పభాసేతి, అబ్భా ముత్తోవ చన్దిమా.

౮౭౨. ‘‘యస్స పాపం కతం కమ్మం, కుసలేన పిధీయతి [పిథీయతి (సీ. స్యా.)];

సోమం లోకం పభాసేతి, అబ్భా ముత్తోవ చన్దిమా.

౮౭౩. ‘‘యో హవే దహరో భిక్ఖు, యుఞ్జతి బుద్ధసాసనే;

సోమం లోకం పభాసేతి, అబ్భా ముత్తోవ చన్దిమా.

౮౭౪. [దిసా హి (స్యా. క., మ. ని. ౨.౩౫౨)] ‘‘దిసాపి మే ధమ్మకథం సుణన్తు, దిసాపి మే యుఞ్జన్తు బుద్ధసాసనే;

దిసాపి మే తే మనుజే భజన్తు, యే ధమ్మమేవాదపయన్తి సన్తో.

౮౭౫. ‘‘దిసా హి మే ఖన్తివాదానం, అవిరోధప్పసంసినం;

సుణన్తు ధమ్మం కాలేన, తఞ్చ అనువిధీయన్తు.

౮౭౬. ‘‘న హి జాతు సో మమం హింసే, అఞ్ఞం వా పన కిఞ్చనం [కఞ్చినం (సీ. స్యా.), కఞ్చనం (?)];

పప్పుయ్య పరమం సన్తిం, రక్ఖేయ్య తసథావరే.

౮౭౭. [థేరగా. ౧౯] ‘‘ఉదకఞ్హి నయన్తి నేత్తికా, ఉసుకారా నమయన్తి [దమయన్తి (క.)] తేజనం;

దారుం నమయన్తి [దమయన్తి (క.)] తచ్ఛకా, అత్తానం దమయన్తి పణ్డితా.

౮౭౮. ‘‘దణ్డేనేకే దమయన్తి, అఙ్కుసేభి కసాహి చ;

అదణ్డేన అసత్థేన, అహం దన్తోమ్హి తాదినా.

౮౭౯. ‘‘‘అహింసకో’తి మే నామం, హింసకస్స పురే సతో;

అజ్జాహం సచ్చనామోమ్హి, న నం హింసామి కిఞ్చనం [కఞ్చినం (సీ. స్యా.), కఞ్చనం (?)].

౮౮౦. ‘‘చోరో అహం పురే ఆసిం, అఙ్గులిమాలోతి విస్సుతో;

వుయ్హమానో మహోఘేన, బుద్ధం సరణమాగమం.

౮౮౧. ‘‘లోహితపాణి పురే ఆసిం, అఙ్గులిమాలోతి విస్సుతో;

సరణగమనం పస్స, భవనేత్తి సమూహతా.

౮౮౨. ‘‘తాదిసం కమ్మం కత్వాన, బహుం దుగ్గతిగామినం;

ఫుట్ఠో కమ్మవిపాకేన, అనణో భుఞ్జామి భోజనం.

౮౮౩. ‘‘పమాదమనుయుఞ్జన్తి, బాలా దుమ్మేధినో జనా;

అప్పమాదఞ్చ మేధావీ, ధనం సేట్ఠంవ రక్ఖతి.

౮౮౪. ‘‘మా పమాదమనుయుఞ్జేథ, మా కామరతిసన్థవం [సన్ధవం (క.)];

అప్పమత్తో హి ఝాయన్తో, పప్పోతి పరమం సుఖం.

౮౮౫. ‘‘స్వాగతం నాపగతం, నేతం దుమ్మన్తితం మమ;

సవిభత్తేసు ధమ్మేసు, యం సేట్ఠం తదుపాగమం.

౮౮౬. ‘‘స్వాగతం నాపగతం, నేతం దుమ్మన్తితం మమ;

తిస్సో విజ్జా అనుప్పత్తా, కతం బుద్ధస్స సాసనం.

౮౮౭. ‘‘అరఞ్ఞే రుక్ఖమూలే వా, పబ్బతేసు గుహాసు వా;

తత్థ తత్థేవ అట్ఠాసిం, ఉబ్బిగ్గమనసో తదా.

౮౮౮. ‘‘సుఖం సయామి ఠాయామి, సుఖం కప్పేమి జీవితం;

అహత్థపాసో మారస్స, అహో సత్థానుకమ్పితో.

౮౮౯. ‘‘బ్రహ్మజచ్చో పురే ఆసిం, ఉదిచ్చో ఉభతో అహు;

సోజ్జ పుత్తో సుగతస్స, ధమ్మరాజస్స సత్థునో.

౮౯౦. ‘‘వీతతణ్హో అనాదానో, గుత్తద్వారో సుసంవుతో;

అఘమూలం వధిత్వాన, పత్తో మే ఆసవక్ఖయో.

౮౯౧. ‘‘పరిచిణ్ణో మయా సత్థా, కతం బుద్ధస్స సాసనం;

ఓహితో గరుకో భారో, భవనేత్తి సమూహతా’’తి.

… అఙ్గులిమాలో థేరో….