౧౦. ఆళవకసుత్తం

ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా ఆళవియం విహరతి ఆళవకస్స యక్ఖస్స భవనే. అథ ఖో ఆళవకో యక్ఖో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘నిక్ఖమ, సమణా’’తి. ‘‘సాధావుసో’’తి భగవా నిక్ఖమి. ‘‘పవిస, సమణా’’తి. ‘‘సాధావుసో’’తి భగవా పావిసి.

దుతియమ్పి ఖో…పే… తతియమ్పి ఖో ఆళవకో యక్ఖో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘నిక్ఖమ, సమణా’’తి. ‘‘సాధావుసో’’తి భగవా నిక్ఖమి. ‘‘పవిస, సమణా’’తి. ‘‘సాధావుసో’’తి భగవా పావిసి.

చతుత్థమ్పి ఖో ఆళవకో యక్ఖో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘నిక్ఖమ, సమణా’’తి. ‘‘న ఖ్వాహం తం, ఆవుసో, నిక్ఖమిస్సామి. యం తే కరణీయం, తం కరోహీ’’తి.

‘‘పఞ్హం తం, సమణ, పుచ్ఛిస్సామి. సచే మే న బ్యాకరిస్ససి, చిత్తం వా తే ఖిపిస్సామి, హదయం వా తే ఫాలేస్సామి, పాదేసు వా గహేత్వా పారగఙ్గాయ ఖిపిస్సామీ’’తి.

‘‘న ఖ్వాహం తం, ఆవుసో, పస్సామి సదేవకే లోకే సమారకే సబ్రహ్మకే సస్సమణబ్రాహ్మణియా పజాయ సదేవమనుస్సాయ యో మే చిత్తం వా ఖిపేయ్య హదయం వా ఫాలేయ్య పాదేసు వా గహేత్వా పారగఙ్గాయ ఖిపేయ్య. అపి చ త్వం, ఆవుసో, పుచ్ఛ యదాకఙ్ఖసీ’’తి. అథ ఖో ఆళవకో యక్ఖో భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

౧౮౩. ‘‘కిం సూధ విత్తం పురిసస్స సేట్ఠం, కిం సు సుచిణ్ణం సుఖమావహాతి;

కిం సు [కిం సూ (సీ.)] హవే సాదుతరం రసానం, కథం జీవిం జీవితమాహు సేట్ఠం’’.

౧౮౪. ‘‘సద్ధీధ విత్తం పురిసస్స సేట్ఠం, ధమ్మో సుచిణ్ణో సుఖమావహాతి;

సచ్చం హవే సాదుతరం రసానం, పఞ్ఞాజీవిం జీవితమాహు సేట్ఠం’’.

౧౮౫. ‘‘కథం సు తరతి ఓఘం, కథం సు తరతి అణ్ణవం;

కథం సు దుక్ఖమచ్చేతి, కథం సు పరిసుజ్ఝతి’’.

౧౮౬. ‘‘సద్ధా తరతి ఓఘం, అప్పమాదేన అణ్ణవం;

వీరియేన [విరియేన (సీ. స్యా. కం. పీ.)] దుక్ఖమచ్చేతి, పఞ్ఞాయ పరిసుజ్ఝతి’’.

౧౮౭. ‘‘కథం సు లభతే పఞ్ఞం, కథం సు విన్దతే ధనం;

కథం సు కిత్తిం పప్పోతి, కథం మిత్తాని గన్థతి;

అస్మా లోకా పరం లోకం, కథం పేచ్చ న సోచతి’’.

౧౮౮. ‘‘సద్దహానో అరహతం, ధమ్మం నిబ్బానపత్తియా;

సుస్సూసం [సుస్సూసా (సీ. పీ.)] లభతే పఞ్ఞం, అప్పమత్తో విచక్ఖణో.

౧౮౯. ‘‘పతిరూపకారీ ధురవా, ఉట్ఠాతా విన్దతే ధనం;

సచ్చేన కిత్తిం పప్పోతి, దదం మిత్తాని గన్థతి.

౧౯౦. ‘‘యస్సేతే చతురో ధమ్మా, సద్ధస్స ఘరమేసినో;

సచ్చం ధమ్మో [దమో (?)] ధితి చాగో, స వే పేచ్చ న సోచతి.

౧౯౧. ‘‘ఇఙ్ఘ అఞ్ఞేపి పుచ్ఛస్సు, పుథూ సమణబ్రాహ్మణే;

యది సచ్చా దమా చాగా, ఖన్త్యా భియ్యోధ విజ్జతి’’.

౧౯౨. ‘‘కథం ను దాని పుచ్ఛేయ్యం, పుథూ సమణబ్రాహ్మణే;

యోహం [సోహం (సీ. పీ.)] అజ్జ పజానామి, యో అత్థో సమ్పరాయికో.

౧౯౩. ‘‘అత్థాయ వత మే బుద్ధో, వాసాయాళవిమాగమా;

యోహం [అట్ఠిన్హారూహి సంయుత్తో (స్యా. క.)] అజ్జ పజానామి, యత్థ దిన్నం మహప్ఫలం.

౧౯౪. ‘‘సో అహం విచరిస్సామి, గామా గామం పురా పురం;

నమస్సమానో సమ్బుద్ధం, ధమ్మస్స చ సుధమ్మత’’న్తి.

ఆళవకసుత్తం దసమం నిట్ఠితం.