౬. తేమియచరియా

౪౮. ‘‘పునాపరం యదా హోమి, కాసిరాజస్స అత్రజో;

మూగపక్ఖోతి నామేన, తేమియోతి వదన్తి మం.

౪౯. ‘‘సోళసిత్థిసహస్సానం, న విజ్జతి పుమో తదా [సదా (సీ.)];

అహోరత్తానం అచ్చయేన, నిబ్బత్తో అహమేకకో.

౫౦. ‘‘కిచ్ఛా లద్ధం పియం పుత్తం, అభిజాతం జుతిన్ధరం;

సేతచ్ఛత్తం ధారయిత్వాన, సయనే పోసేతి మం పితా.

౫౧. ‘‘నిద్దాయమానో సయనవరే, పబుజ్ఝిత్వానహం తదా;

అద్దసం పణ్డరం ఛత్తం, యేనాహం నిరయం గతో.

౫౨. ‘‘సహ దిట్ఠస్స మే ఛత్తం, తాసో ఉప్పజ్జి భేరవో;

వినిచ్ఛయం సమాపన్నో, ‘కథాహం ఇమం ముఞ్చిస్సం’.

౫౩. ‘‘పుబ్బసాలోహితా మయ్హం, దేవతా అత్థకామినీ;

సా మం దిస్వాన దుక్ఖితం, తీసు ఠానేసు యోజయి.

౫౪. ‘‘‘మా పణ్డిచ్చయం విభావయ, బాలమతో భవ సబ్బపాణినం;

సబ్బో తం జనో ఓచినాయతు, ఏవం తవ అత్థో భవిస్సతి’.

౫౫. ‘‘ఏవం వుత్తాయహం తస్సా, ఇదం వచనమబ్రవిం;

‘కరోమి తే తం వచనం, యం త్వం భణసి దేవతే;

అత్థకామాసి మే అమ్మ, హితకామాసి దేవతే’.

౫౬. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, సాగరేవ థలం లభిం;

హట్ఠో సంవిగ్గమానసో, తయో అఙ్గే అధిట్ఠహిం.

౫౭. ‘‘మూగో అహోసిం బధిరో, పక్ఖో గతివివజ్జితో;

ఏతే అఙ్గే అధిట్ఠాయ, వస్సాని సోళసం వసిం.

౫౮. ‘‘తతో మే హత్థపాదే చ, జివ్హం సోతఞ్చ మద్దియ;

అనూనతం మే పస్సిత్వా, ‘కాళకణ్ణీ’తి నిన్దిసుం.

౫౯. ‘‘తతో జానపదా సబ్బే, సేనాపతిపురోహితా;

సబ్బే ఏకమనా హుత్వా, ఛడ్డనం అనుమోదిసుం.

౬౦. ‘‘సోహం తేసం మతిం సుత్వా, హట్ఠో సంవిగ్గమానసో;

యస్సత్థాయ తపోచిణ్ణో, సో మే అత్థో సమిజ్ఝథ.

౬౧. ‘‘న్హాపేత్వా అనులిమ్పిత్వా, వేఠేత్వా రాజవేఠనం;

ఛత్తేన అభిసిఞ్చిత్వా, కారేసుం పురం పదక్ఖిణం.

౬౨. ‘‘సత్తాహం ధారయిత్వాన, ఉగ్గతే రవిమణ్డలే;

రథేన మం నీహరిత్వా, సారథీ వనముపాగమి.

౬౩. ‘‘ఏకోకాసే రథం కత్వా, సజ్జస్సం హత్థముచ్చితో [హత్థముఞ్చితో (సీ. స్యా.)];

సారథీ ఖణతీ కాసుం, నిఖాతుం పథవియా మమం.

౬౪. ‘‘అధిట్ఠితమధిట్ఠానం, తజ్జేన్తో వివిధకారణా;

న భిన్దిం తమధిట్ఠానం, బోధియాయేవ కారణా.

౬౫. ‘‘మాతాపితా న మే దేస్సా, అత్తా మే న చ దేస్సియో;

సబ్బఞ్ఞుతం పియం మయ్హం, తస్మా వతమధిట్ఠహిం.

౬౬. ‘‘ఏతే అఙ్గే అధిట్ఠాయ, వస్సాని సోళసం వసిం;

అధిట్ఠానేన మే సమో నత్థి, ఏసా మే అధిట్ఠానపారమీ’’తి.

తేమియచరియం ఛట్ఠం.