౪. భిసచరియా

౩౪. ‘‘పునాపరం యదా హోమి, కాసీనం పురవరుత్తమే;

భగినీ చ భాతరో సత్త, నిబ్బత్తా సోత్థియే కులే.

౩౫. ‘‘ఏతేసం పుబ్బజో ఆసిం, హిరీసుక్కముపాగతో;

భవం దిస్వాన భయతో, నేక్ఖమ్మాభిరతో అహం.

౩౬. ‘‘మాతాపితూహి పహితా, సహాయా ఏకమానసా;

కామేహి మం నిమన్తేన్తి, ‘కులవంసం ధరేహి’తి.

౩౭. ‘‘యం తేసం వచనం వుత్తం, గిహీధమ్మే సుఖావహం;

తం మే అహోసి కఠినం, తత్త [సన్తత్త (క.)] ఫాలసమం వియ.

౩౮. ‘‘తే మం తదా ఉక్ఖిపన్తం, పుచ్ఛింసు పత్థితం మమ;

‘కిం త్వం పత్థయసే సమ్మ, యది కామే న భుఞ్జసి’.

౩౯. ‘‘తేసాహం ఏవమవచం, అత్థకామో హితేసినం;

‘నాహం పత్థేమి గిహీభావం, నేక్ఖమ్మాభిరతో అహం’.

౪౦. ‘‘తే మయ్హం వచనం సుత్వా, పితుమాతు చ సావయుం;

మాతాపితా ఏవమాహు, ‘సబ్బేవ పబ్బజామ భో’.

౪౧. ‘‘ఉభో మాతాపితా మయ్హం, భగినీ చ సత్త భాతరో;

అమితధనం ఛడ్డయిత్వా, పావిసిమ్హా మహావన’’న్తి.

భిసచరియం చతుత్థం.