౧. మాతుపోసకచరియా

౧. ‘‘యదా అహోసిం పవనే, కుఞ్జరో మాతుపోసకో;

న తదా అత్థి మహియా, గుణేన మమ సాదిసో.

౨. ‘‘పవనే దిస్వా వనచరో, రఞ్ఞో మం పటివేదయి;

‘తవానుచ్ఛవో మహారాజ, గజో వసతి కాననే.

౩. ‘‘‘న తస్స పరిక్ఖాయత్థో, నపి ఆళకకాసుయా;

సహ గహితే [సమం గహితే (సీ.)] సోణ్డాయ, సయమేవ ఇధేహి’తి.

౪. ‘‘తస్స తం వచనం సుత్వా, రాజాపి తుట్ఠమానసో;

పేసేసి హత్థిదమకం, ఛేకాచరియం సుసిక్ఖితం.

౫. ‘‘గన్త్వా సో హత్థిదమకో, అద్దస పదుమస్సరే;

భిసముళాలం [భిసమూలం (క.)] ఉద్ధరన్తం, యాపనత్థాయ మాతుయా.

౬. ‘‘విఞ్ఞాయ మే సీలగుణం, లక్ఖణం ఉపధారయి;

‘ఏహి పుత్తా’తి పత్వాన, మమ సోణ్డాయ అగ్గహి.

౭. ‘‘యం మే తదా పాకతికం, సరీరానుగతం బలం;

అజ్జ నాగసహస్సానం, బలేన సమసాదిసం.

౮. ‘‘యదిహం తేసం పకుప్పేయ్యం, ఉపేతానం గహణాయ మం;

పటిబలో భవే తేసం, యావ రజ్జమ్పి మానుసం.

౯. ‘‘అపి చాహం సీలరక్ఖాయ, సీలపారమిపూరియా;

న కరోమి చిత్తే అఞ్ఞథత్తం, పక్ఖిపన్తం మమాళకే.

౧౦. ‘‘యది తే మం తత్థ కోట్టేయ్యుం, ఫరసూహి తోమరేహి చ;

నేవ తేసం పకుప్పేయ్యం, సీలఖణ్డభయా మమా’’తి.

మాతుపోసకచరియం పఠమం.