౭. చన్దకుమారచరియా

౪౫. ‘‘పునాపరం యదా హోమి, ఏకరాజస్స అత్రజో;

నగరే పుప్ఫవతియా, కుమారో చన్దసవ్హయో.

౪౬. ‘‘తదాహం యజనా ముత్తో, నిక్ఖన్తో యఞ్ఞవాటతో;

సంవేగం జనయిత్వాన, మహాదానం పవత్తయిం.

౪౭. ‘‘నాహం పివామి ఖాదామి, నపి భుఞ్జామి భోజనం;

దక్ఖిణేయ్యే అదత్వాన, అపి ఛప్పఞ్చరత్తియో.

౪౮. ‘‘యథాపి వాణిజో నామ, కత్వాన భణ్డసఞ్చయం;

యత్థ లాభో మహా హోతి, తత్థ తం [తత్థ నం (సీ.), తత్థ (క.)] హరతి భణ్డకం.

౪౯. ‘‘తథేవ సకభుత్తాపి, పరే దిన్నం మహప్ఫలం;

తస్మా పరస్స దాతబ్బం, సతభాగో భవిస్సతి.

౫౦. ‘‘ఏతమత్థవసం ఞత్వా, దేమి దానం భవాభవే;

న పటిక్కమామి దానతో, సమ్బోధిమనుపత్తియా’’తి.

చన్దకుమారచరియం సత్తమం.