౬. తిణసన్థరదాయకత్థేరఅపదానం

౨౨. ‘‘హిమవన్తస్సావిదూరే, మహాజాతస్సరో అహు;

సతపత్తేహి సఞ్ఛన్నో, నానాసకుణమాలయో.

౨౩. ‘‘తమ్హి న్హత్వా చ పిత్వా [పీత్వా (సీ. స్యా.)] చ, అవిదూరే వసామహం;

అద్దసం సమణానగ్గం, గచ్ఛన్తం అనిలఞ్జసే.

౨౪. ‘‘మమ సఙ్కప్పమఞ్ఞాయ, సత్థా లోకే అనుత్తరో;

అబ్భతో ఓరుహిత్వాన, భూమియంఠాసి తావదే.

౨౫. ‘‘విసాణేన [లాయనేన (స్యా.)] తిణం గయ్హ, నిసీదనమదాసహం;

నిసీది భగవా తత్థ, తిస్సో లోకగ్గనాయకో.

౨౬. ‘‘సకం చిత్తం పసాదేత్వా, అవన్ది లోకనాయకం;

పటికుటికో [ఉక్కుటికో (స్యా. క.)] అపసక్కిం, నిజ్ఝాయన్తో మహామునిం.

౨౭. ‘‘తేన చిత్తప్పసాదేన, నిమ్మానం ఉపపజ్జహం;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, సన్థరస్స ఇదం ఫలం.

౨౮. ‘‘ఇతో దుతియకే కప్పే, మిగ [మిత్త (స్యా.)] సమ్మతఖత్తియో;

సత్తరతనసమ్పన్నో, చక్కవత్తీ మహబ్బలో.

౨౯. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా తిణసన్థరదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

తిణసన్థరదాయకత్థేరస్సాపదానం ఛట్ఠం.