౫. భిసదాయకత్థేరఅపదానం

౨౯. ‘‘వేస్సభూ నామ నామేన, ఇసీనం తతియో అహు;

కాననం వనమోగయ్హ, విహాసి పురిసుత్తమో.

౩౦. ‘‘భిసముళాలం గణ్హిత్వా, అగమం బుద్ధసన్తికం;

తఞ్చ బుద్ధస్స పాదాసిం, పసన్నో సేహి పాణిభి.

౩౧. ‘‘కరేన చ పరామట్ఠో, వేస్సభూవరబుద్ధినా;

సుఖాహం నాభిజానామి, సమం తేన కుతోత్తరిం.

౩౨. ‘‘చరిమో వత్తతే మయ్హం, భవా సబ్బే సమూహతా;

హత్థినాగేన సన్తేన, కుసలం రోపితం మయా [నాగోవ బన్ధనం ఛేత్వా, విహరామి అనాసవో (స్యా.)].

౩౩. ‘‘ఏకత్తింసే ఇతో కప్పే, యం కమ్మమకరిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, భిసదానస్సిదం ఫలం.

౩౪. ‘‘సమోధానా చ రాజానో, సోళస మనుజాధిపా;

కప్పమ్హి చుద్దసే [తేరసే (సీ. స్యా.)] ఆసుం, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౩౫. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా భిసదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

భిసదాయకత్థేరస్సాపదానం పఞ్చమం.