౧౦. సుగన్ధత్థేరఅపదానం
౮౧. ‘‘ఇమమ్హి భద్దకే కప్పే, బ్రహ్మబన్ధు మహాయసో;
కస్సపో నామ గోత్తేన [నామేన (సబ్బత్థ)], ఉప్పజ్జి వదతం వరో.
౮౨. ‘‘అనుబ్యఞ్జనసమ్పన్నో, బాత్తింసవరలక్ఖణో;
బ్యామప్పభాపరివుతో, రంసిజాలసమోత్థటో [రంసిజాలసమోసటో (సీ. పీ.)].
౮౩. ‘‘అస్సాసేతా యథా చన్దో, సూరియోవ పభఙ్కరో;
నిబ్బాపేతా యథా మేఘో, సాగరోవ గుణాకరో.
౮౪. ‘‘ధరణీరివ సీలేన, హిమవావ సమాధినా;
ఆకాసో వియ పఞ్ఞాయ, అసఙ్గో అనిలో యథా.
౮౫. ‘‘స కదాచి మహావీరో, పరిసాసు విసారదో;
సచ్చాని సమ్పకాసేతి, ఉద్ధరన్తో మహాజనం.
౮౬. ‘‘తదా హి బారాణసియం, సేట్ఠిపుత్తో మహాయసో;
ఆసహం ధనధఞ్ఞస్స [అనన్తధనధఞ్ఞస్స (క.)], పహూతస్స బహూ తదా.
౮౭. ‘‘జఙ్ఘావిహారం విచరం, మిగదాయముపేచ్చహం [ముపేసహం (క.)];
అద్దసం విరజం బుద్ధం, దేసేన్తం అమతం పదం.
౮౮. ‘‘విసట్ఠకన్తవచనం, కరవీకసమస్సరం;
హంసరుతేహి [హంసదున్దుభి (స్యా. పీ.)] నిగ్ఘోసం, విఞ్ఞాపేన్తం మహాజనం.
౮౯. ‘‘దిస్వా దేవాతిదేవం తం, సుత్వావ మధురం గిరం;
పహాయనప్పకే భోగే, పబ్బజిం అనగారియం.
౯౦. ‘‘ఏవం పబ్బజితో చాహం, న చిరేన బహుస్సుతో;
అహోసిం ధమ్మకథికో, విచిత్తపటిభాణవా.
౯౧. ‘‘మహాపరిసమజ్ఝేహం, హట్ఠచిత్తో పునప్పునం;
వణ్ణయిం హేమవణ్ణస్స, వణ్ణం వణ్ణవిసారదో.
౯౨. ‘‘ఏస ఖీణాసవో బుద్ధో, అనీఘో ఛిన్నసంసయో;
సబ్బకమ్మక్ఖయం పత్తో, విముత్తోపధిసఙ్ఖయే.
౯౩. ‘‘ఏస సో భగవా బుద్ధో, ఏస సీహో అనుత్తరో;
సదేవకస్స లోకస్స, బ్రహ్మచక్కప్పవత్తకో.
౯౪. ‘‘దన్తో దమేతా సన్తో చ, సమేతా నిబ్బుతో ఇసి;
నిబ్బాపేతా చ అస్సత్థో, అస్సాసేతా మహాజనం.
౯౫. ‘‘వీరో సూరో చ విక్కన్తో [ధీరో చ (సీ. పీ.)], పఞ్ఞో కారుణికో వసీ;
విజితావీ చ స జినో, అప్పగబ్బో అనాలయో.
౯౬. ‘‘అనేఞ్జో అచలో ధీమా, అమోహో అసమో ముని;
ధోరయ్హో ఉసభో నాగో, సీహో సక్కో గరూసుపి.
౯౭. ‘‘విరాగో విమలో బ్రహ్మా, వాదీ సూరో రణఞ్జహో;
అఖిలో చ విసల్లో చ, అసమో సంయతో [వుసభో (స్యా.), పయతో (పీ.)] సుచి.
౯౮. ‘‘బ్రాహ్మణో సమణో నాథో, భిసక్కో సల్లకత్తకో;
యోధో బుద్ధో సుతాసుతో [సుతో సుతో (సీ. పీ.)], అచలో ముదితో సితో [దితో (సీ.)].
౯౯. ‘‘ధాతా ధతా చ సన్తి చ, కత్తా నేతా పకాసితా;
సమ్పహంసితా భేత్తా చ, ఛేత్తా సోతా పసంసితా.
౧౦౦. ‘‘అఖిలో చ విసల్లో చ, అనీఘో అకథంకథీ;
అనేజో విరజో కత్తా, గన్ధా వత్తా పసంసితా.
౧౦౧. ‘‘తారేతా అత్థకారేతా, కారేతా సమ్పదారితా;
పాపేతా సహితా కన్తా, హన్తా ఆతాపీ తాపసో [హన్తా, తాపితా చ విసోసితా (స్యా.)].
౧౦౨. ‘‘సమచిత్తో [సచ్చట్ఠితో (స్యా.)] సమసమో, అసహాయో దయాలయో [దయాసయో (సీ.)];
అచ్ఛేరసత్తో [అచ్ఛేరమన్తో (స్యా.)] అకుహో, కతావీ ఇసిసత్తమో.
౧౦౩. ‘‘నిత్తిణ్ణకఙ్ఖో నిమ్మానో, అప్పమేయ్యో అనూపమో;
సబ్బవాక్యపథాతీతో, సచ్చ నేయ్యన్తగూ [సబ్బనేయ్యన్తికో (స్యా.)] జినో.
౧౦౪. ‘‘సత్తసారవరే [సతరంసీవరే (స్యా.)] తస్మిం, పసాదో అమతావహో;
తస్మా బుద్ధే చ ధమ్మే చ, సఙ్ఘే సద్ధా మహత్థికా [మహిద్ధికా (సీ. క.)].
౧౦౫. ‘‘గుణేహి ఏవమాదీహి, తిలోకసరణుత్తమం;
వణ్ణేన్తో పరిసామజ్ఝే, అకం [కథిం (స్యా.)] ధమ్మకథం అహం.
౧౦౬. ‘‘తతో చుతాహం తుసితే, అనుభోత్వా మహాసుఖం;
తతో చుతో మనుస్సేసు, జాతో హోమి సుగన్ధికో.
౧౦౭. ‘‘నిస్సాసో ముఖగన్ధో చ, దేహగన్ధో తథేవ మే;
సేదగన్ధో చ సతతం, సబ్బగన్ధోవ హోతి మే [సబ్బగన్ధోతిసేతి మే (సీ. పీ.)].
౧౦౮. ‘‘ముఖగన్ధో సదా మయ్హం, పదుముప్పలచమ్పకో;
పరిసన్తో [ఆదిసన్తో (సీ.), అతికన్తో (స్యా.), అతిసన్తో (పీ.)] సదా వాతి, సరీరో చ తథేవ మే.
౧౦౯. ‘‘గుణత్థవస్స సబ్బన్తం, ఫలం తు [ఫలన్తం (స్యా.)] పరమబ్భుతం;
ఏకగ్గమనసా సబ్బే, వణ్ణయిస్సం [భాసితస్స (స్యా.)] సుణాథ మే.
౧౧౦. ‘‘గుణం బుద్ధస్స వత్వాన, హితాయ చ న సదిసం [హితాయ జనసన్ధిసు (సీ. పీ.), హితాయ నం సుఖావహం (స్యా.)];
సుఖితో [సుచిత్తో (స్యా.)] హోమి సబ్బత్థ, సఙ్ఘో వీరసమాయుతో [సరద్ధనిసమాయుతో (సీ.)].
౧౧౧. ‘‘యసస్సీ సుఖితో కన్తో, జుతిమా పియదస్సనో;
వత్తా అపరిభూతో చ, నిద్దోసో పఞ్ఞవా తథా.
౧౧౨. ‘‘ఖీణే ఆయుసి [పాసుసి (స్యా.)] నిబ్బానం, సులభం బుద్ధభత్తినో;
తేసం హేతుం పవక్ఖామి, తం సుణాథ యథాతథం.
౧౧౩. ‘‘సన్తం యసం భగవతో, విధినా అభివాదయం;
తత్థ తత్థూపపన్నోపి [యత్థ తత్థూపపన్నోపి (సీ. పీ.)], యసస్సీ తేన హోమహం.
౧౧౪. ‘‘దుక్ఖస్సన్తకరం బుద్ధం, ధమ్మం సన్తమసఙ్ఖతం;
వణ్ణయం సుఖదో ఆసిం, సత్తానం సుఖితో తతో.
౧౧౫. ‘‘గుణం వదన్తో బుద్ధస్స, బుద్ధపీతిసమాయుతో;
సకన్తిం పరకన్తిఞ్చ, జనయిం తేన కన్తిమా.
౧౧౬. ‘‘జినో తే తిత్థికాకిణ్ణే [జనోఘే తిత్థకాకిణ్ణే (సీ. పీ.), జినో యో తిత్థికాతిణ్ణో (స్యా.)], అభిభుయ్య కుతిత్థియే;
గుణం వదన్తో జోతేసిం [థోమేసిం (స్యా.)], నాయకం జుతిమా తతో.
౧౧౭. ‘‘పియకారీ జనస్సాపి, సమ్బుద్ధస్స గుణం వదం;
సరదోవ ససఙ్కోహం, తేనాసిం పియదస్సనో.
౧౧౮. ‘‘యథాసత్తివసేనాహం, సబ్బవాచాహి సన్థవిం;
సుగతం తేన వాగిసో, విచిత్తపటిభానవా.
౧౧౯. ‘‘యే బాలా విమతిం పత్తా, పరిభోన్తి మహామునిం;
నిగ్గహిం తే సద్ధమ్మేన, పరిభూతో న తేనహం [పరిభూతేన తేనహం (స్యా.)].
౧౨౦. ‘‘బుద్ధవణ్ణేన సత్తానం, కిలేసే అపనేసహం;
నిక్కిలేసమనో హోమి, తస్స కమ్మస్స వాహసా.
౧౨౧. ‘‘సోతూనం వుద్ధిమజనిం [బుద్ధిమజనిం (సీ. పీ.)], బుద్ధానుస్సతిదేసకో;
తేనాహమాసిం [తేనాపి చాసిం (స్యా.)] సప్పఞ్ఞో, నిపుణత్థవిపస్సకో.
౧౨౨. ‘‘సబ్బాసవపరిక్ఖీణో, తిణ్ణసంసారసాగరో;
సిఖీవ అనుపాదానో, పాపుణిస్సామి నిబ్బుతిం.
౧౨౩. ‘‘ఇమస్మింయేవ కప్పస్మిం, యమహం సన్థవిం జినం;
దుగ్గతిం నాభిజానామి, బుద్ధవణ్ణస్సిదం ఫలం.
౧౨౪. ‘‘కిలేసా ఝాపితా మయ్హం…పే… విహరామి అనాసవో.
౧౨౫. ‘‘స్వాగతం వత మే ఆసి…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం.
౧౨౬. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.
ఇత్థం సుదం ఆయస్మా సుగన్ధో థేరో ఇమా గాథాయో
అభాసిత్థాతి.
సుగన్ధత్థేరస్సాపదానం దసమం.
తిణదాయకవగ్గో తేపఞ్ఞాసమో.