౩. తిణసూలకఛాదనియత్థేరఅపదానం

౭౯. ‘‘జాతిం జరఞ్చ మరణం, పచ్చవేక్ఖిం అహం తదా;

ఏకకో అభినిక్ఖమ్మ, పబ్బజిం అనగారియం.

౮౦. ‘‘చరమానోనుపుబ్బేన, గఙ్గాతీరం ఉపాగమిం;

తత్థద్దసాసిం పథవిం, గఙ్గాతీరే సమున్నతం.

౮౧. ‘‘అస్సమం తత్థ మాపేత్వా, వసామి అస్సమే అహం;

సుకతో చఙ్కమో మయ్హం, నానాదిజగణాయుతో.

౮౨. ‘‘మముపేన్తి చ విస్సత్థా, కూజన్తి చ మనోహరం;

రమమానో సహ తేహి, వసామి అస్సమే అహం.

౮౩. ‘‘మమ అస్సమసామన్తా, మిగరాజా చతుక్కమో;

ఆసయా అభినిక్ఖమ్మ, గజ్జి సో అసనీ వియ.

౮౪. ‘‘నదితే మిగరాజే చ, హాసో మే ఉదపజ్జథ;

మిగరాజం గవేసన్తో, అద్దసం లోకనాయకం.

౮౫. ‘‘దిస్వానాహం దేవదేవం, తిస్సం లోకగ్గనాయకం;

హట్ఠో హట్ఠేన చిత్తేన, పూజయిం నాగకేసరం.

౮౬. ‘‘ఉగ్గచ్ఛన్తంవ సూరియం, సాలరాజంవ పుప్ఫితం;

ఓసధింవ విరోచన్తం, సన్థవిం లోకనాయకం.

౮౭. ‘‘‘తవ ఞాణేన సబ్బఞ్ఞు, మోచేసిమం సదేవకం;

తవం ఆరాధయిత్వాన, జాతియా పరిముచ్చరే.

౮౮. ‘‘‘అదస్సనేన సబ్బఞ్ఞు, బుద్ధానం సబ్బదస్సినం;

పతన్తివీచినిరయం, రాగదోసేహి ఓఫుటా [ఓత్థటా (స్యా.)].

౮౯. ‘‘‘తవ దస్సనమాగమ్మ, సబ్బఞ్ఞు లోకనాయక;

పముచ్చన్తి భవా సబ్బా, ఫుసన్తి అమతం పదం.

౯౦. ‘‘‘యదా బుద్ధా చక్ఖుమన్తో, ఉప్పజ్జన్తి పభఙ్కరా;

కిలేసే ఝాపయిత్వాన, ఆలోకం దస్సయన్తి తే’.

౯౧. ‘‘కిత్తయిత్వాన సమ్బుద్ధం, తిస్సం లోకగ్గనాయకం;

హట్ఠో హట్ఠేన చిత్తేన, తిణసూలం అపూజయిం.

౯౨. ‘‘మమ సఙ్కప్పమఞ్ఞాయ, తిస్సో లోకగ్గనాయకో;

సకాసనే నిసీదిత్వా, ఇమా గాథా అభాసథ.

౯౩. ‘‘‘యో మం పుప్ఫేహి ఛాదేసి, పసన్నో సేహి పాణిభి;

తమహం కిత్తయిస్సామి, సుణాథ మమ భాసతో.

౯౪. ‘‘‘పఞ్చవీసతిక్ఖత్తుం సో, దేవరజ్జం కరిస్సతి;

పఞ్చసత్తతిక్ఖత్తుఞ్చ, చక్కవత్తీ భవిస్సతి.

౯౫. ‘‘‘పదేసరజ్జం విపులం, గణనాతో అసఙ్ఖియం;

తస్స కమ్మనిస్సన్దేన [కమ్మస్స నిస్సన్దో (సీ. స్యా. పీ.)], పుప్ఫానం పూజనాయ చ [సో (స్యా. పీ.)].

౯౬. ‘‘‘సీసంన్హాతో చయం పోసో, పుప్ఫమాకఙ్ఖతే యది [సాయం పాతో చయం పోసో, పుప్ఫేహి మం అఛాదయి (స్యా.)];

పుఞ్ఞకమ్మేన సంయుత్తం [సంయుత్తో (సీ. స్యా. పీ.)], పురతో పాతుభవిస్సతి.

౯౭. ‘‘‘యం యం ఇచ్ఛతి కామేహి, తం తం పాతుభవిస్సతి;

సఙ్కప్పం పరిపూరేత్వా, నిబ్బాయిస్సతినాసవో’.

అట్ఠారసమం భాణవారం.

౯౮. ‘‘కిలేసే ఝాపయిత్వాన, సమ్పజానో పతిస్సతో;

ఏకాసనే నిసీదిత్వా, అరహత్తమపాపుణిం.

౯౯. ‘‘చఙ్కమన్తో నిపజ్జన్తో, నిసిన్నో ఉద వా ఠితో;

బుద్ధసేట్ఠం సరిత్వాన, విహరామి అహం సదా.

౧౦౦. ‘‘చీవరే పిణ్డపాతే చ, పచ్చయే సయనాసనే;

తత్థ మే ఊనతా నత్థి, బుద్ధపూజాయిదం ఫలం.

౧౦౧. ‘‘సో దాని పత్తో అమతం, సన్తం పదమనుత్తరం;

సబ్బాసవే పరిఞ్ఞాయ, విహరామి అనాసవో.

౧౦౨. ‘‘ద్వేనవుతే ఇతో కప్పే, యం పుప్ఫమభిపూజయిం;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, బుద్ధపూజాయిదం ఫలం.

౧౦౩. ‘‘కిలేసా ఝాపితా మయ్హం…పే… విహరామి అనాసవో.

౧౦౪. ‘‘స్వాగతం వత మే ఆసి…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం.

౧౦౫. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా తిణసూలకఛాదనియో [తిణసూలికఛాదనియో (క.)] థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

తిణసూలకఛాదనియత్థేరస్సాపదానం తతియం.