౯. ధమ్మసవనియత్థేరఅపదానం

౧౧౧. ‘‘పదుముత్తరో నామ జినో, సబ్బధమ్మాన పారగూ;

చతుసచ్చం పకాసేన్తో, సన్తారేసి బహుం జనం.

౧౧౨. ‘‘అహం తేన సమయేన, జటిలో ఉగ్గతాపనో;

ధునన్తో వాకచీరాని, గచ్ఛామి అమ్బరే తదా.

౧౧౩. ‘‘బుద్ధసేట్ఠస్స ఉపరి, గన్తుం న విసహామహం;

పక్ఖీవ సేలమాసజ్జ [సేలమాపజ్జ (స్యా.)], గమనం న లభామహం.

౧౧౪. ‘‘న మే ఇదం భూతపుబ్బం, ఇరియస్స వికోపనం;

దకే యథా ఉమ్ముజ్జిత్వా, ఏవం గచ్ఛామి అమ్బరే.

౧౧౫. ‘‘ఉళారభూతో మనుజో, హేట్ఠాసీనో [హేట్ఠాపి నో (క.)] భవిస్సతి;

హన్ద మేనం గవేసిస్సం, అపి అత్థం లభేయ్యహం.

౧౧౬. ‘‘ఓరోహన్తో అన్తలిక్ఖా, సద్దమస్సోసి సత్థునో;

అనిచ్చతం కథేన్తస్స, తమహం ఉగ్గహిం తదా.

౧౧౭. ‘‘అనిచ్చసఞ్ఞముగ్గయ్హ, అగమాసిం మమస్సమం;

యావతాయుం వసిత్వాన, తత్థ కాలఙ్కతో అహం.

౧౧౮. ‘‘చరిమే వత్తమానమ్హి, తం ధమ్మసవనం [ధమ్మసవణం (సీ.)] సరిం;

తేన కమ్మేన సుకతేన, తావతింసమగచ్ఛహం.

౧౧౯. ‘‘తింసకప్పసహస్సాని, దేవలోకే రమిం అహం;

ఏకపఞ్ఞాసక్ఖత్తుఞ్చ, దేవరజ్జమకారయిం.

౧౨౦. ‘‘ఏకసత్తతిక్ఖత్తుఞ్చ, చక్కవత్తీ అహోసహం;

పదేసరజ్జం విపులం, గణనాతో అసఙ్ఖియం.

౧౨౧. ‘‘పితుగేహే నిసీదిత్వా, సమణో భావితిన్ద్రియో;

గాథాయ పరిదీపేన్తో, అనిచ్చతముదాహరి [అనిచ్చవత్థుదాహరి (స్యా. క.)].

౧౨౨. ‘‘అనుస్సరామి తం సఞ్ఞం, సంసరన్తో భవాభవే;

న కోటిం పటివిజ్ఝామి [న కోచి పటివజ్జామి (క.)], నిబ్బానం అచ్చుతం పదం [అయం గాథా ఉపరి ౪౩ వగ్గే సత్తమాపదానే పురిమగాథాయ పురేతరం దిస్సతి].

౧౨౩. ‘‘అనిచ్చా వత సఙ్ఖారా, ఉప్పాదవయధమ్మినో;

ఉప్పజ్జిత్వా నిరుజ్ఝన్తి, తేసం వూపసమో సుఖో.

౧౨౪. ‘‘సహ గాథం సుణిత్వాన, పుబ్బకమ్మం అనుస్సరిం;

ఏకాసనే నిసీదిత్వా, అరహత్తమపాపుణిం.

౧౨౫. ‘‘జాతియా సత్తవస్సోహం, అరహత్తమపాపుణిం;

ఉపసమ్పాదయి బుద్ధో, గుణమఞ్ఞాయ చక్ఖుమా.

౧౨౬. ‘‘దారకోవ అహం సన్తో, కరణీయం సమాపయిం;

కిం మే కరణీయం అజ్జ, సక్యపుత్తస్స సాసనే.

౧౨౭. ‘‘సతసహస్సితో కప్పే, యం కమ్మమకరిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, సద్ధమ్మసవనే ఫలం.

౧౨౮. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా ధమ్మసవనియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

ధమ్మసవనియత్థేరస్సాపదానం నవమం.