౬. వణ్ణకారత్థేరఅపదానం

౨౩. ‘‘నగరే అరుణవతియా, వణ్ణకారో అహం తదా;

చేతియే దుస్సభణ్డాని, నానావణ్ణం రజేసహం [రజిం అహం (క.), రజేమహం (స్యా.)].

౨౪. ‘‘ఏకత్తింసే ఇతో కప్పే, యం వణ్ణం రజయిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, వణ్ణదానస్సిదం ఫలం.

౨౫. ‘‘ఇతో తేవీసతికప్పే, వణ్ణసమ [చన్దుపమ (సీ.), చన్దసమ (స్యా.)] సనామకో;

సత్తరతనసమ్పన్నో, చక్కవత్తీ మహబ్బలో.

౨౬. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా వణ్ణకారో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

వణ్ణకారత్థేరస్సాపదానం ఛట్ఠం.