౯. ఏకచారియత్థేరఅపదానం

౫౧. ‘‘తావతింసేసు దేవేసు, మహాఘోసో తదా అహు;

బుద్ధో చ లోకే నిబ్బాతి, మయఞ్చమ్హ సరాగినో.

౫౨. ‘‘తేసం సంవేగజాతానం, సోకసల్లసమఙ్గినం;

సబలేన ఉపత్థద్ధో, అగమం బుద్ధసన్తికం.

౫౩. ‘‘మన్దారవం గహేత్వాన, సఙ్గీతి [సణ్హితం (సీ.), సఙ్గితం (స్యా.)] అభినిమ్మితం;

పరినిబ్బుతకాలమ్హి, బుద్ధస్స అభిరోపయిం.

౫౪. ‘‘సబ్బే దేవానుమోదింసు, అచ్ఛరాయో చ మే తదా;

కప్పానం సతసహస్సం, దుగ్గతిం నుపపజ్జహం.

౫౫. ‘‘సట్ఠికప్పసహస్సమ్హి, ఇతో సోళస తే జనా;

మహామల్లజనా నామ, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౫౬. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా ఏకచారియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

ఏకచారియత్థేరస్సాపదానం నవమం.