౭. ఏకచిన్తికత్థేరఅపదానం

౩౪. ‘‘యదా దేవో [దేవా (క.)] దేవకాయా, చవతే [చవన్తి (క.)] ఆయుసఙ్ఖయా;

తయో సద్దా నిచ్ఛరన్తి, దేవానం అనుమోదతం.

౩౫. ‘ఇతో భో సుగతిం గచ్ఛ, మనుస్సానం సహబ్యతం;

మనుస్సభూతో సద్ధమ్మే, లభ సద్ధం అనుత్తరం.

౩౬. ‘‘‘సా తే సద్ధా నివిట్ఠాస్స, మూలజాతా పతిట్ఠితా;

యావజీవం అసంహీరా, సద్ధమ్మే సుప్పవేదితే.

౩౭. ‘‘‘కాయేన కుసలం కత్వా, వాచాయ కుసలం బహుం;

మనసా కుసలం కత్వా, అబ్యాపజ్జం [అబ్యాపజ్ఝం (స్యా.), అప్పమాణం (ఇతివుత్తకే ౮౩)] నిరూపధిం.

౩౮. ‘‘‘తతో ఓపధికం పుఞ్ఞం, కత్వా దానేన తం బహుం;

అఞ్ఞేపి మచ్చే సద్ధమ్మే, బ్రహ్మచరియే నివేసయ’.

౩౯. ‘‘ఇమాయ అనుకమ్పాయ, దేవా దేవం యదా విదూ;

చవన్తం అనుమోదన్తి, ఏహి దేవ పునప్పునం [దేవపురం పున (స్యా.)].

౪౦. ‘‘సంవేగో మే [సంవిగ్గోహం (స్యా.)] తదా ఆసి, దేవసఙ్ఘే సమాగతే;

కంసు నామ అహం యోనిం, గమిస్సామి ఇతో చుతో.

౪౧. ‘‘మమ సంవేగమఞ్ఞాయ, సమణో భావితిన్ద్రియో;

మముద్ధరితుకామో సో, ఆగచ్ఛి మమ సన్తికం.

౪౨. ‘‘సుమనో నామ నామేన, పదుముత్తరసావకో;

అత్థధమ్మానుసాసిత్వా, సంవేజేసి మమం తదా.

౪౩. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, బుద్ధే చిత్తం పసాదయిం;

తం ధీరం అభివాదేత్వా, తత్థ కాలంకతో అహం.

౪౪. ‘‘ఉపపజ్జిం స [ఉపపజ్జిస్సం (సీ.)] తత్థేవ, సుక్కమూలేన చోదితో;

కప్పానం సతసహస్సం, దుగ్గతిం నుపపజ్జహం.

౪౫. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా ఏకచిన్తికో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

ఏకచిన్తికత్థేరస్సాపదానం సత్తమం.