౪. పఞ్చహత్థియత్థేరఅపదానం

౧౮. ‘‘తిస్సో నామాసి భగవా, లోకజేట్ఠో నరాసభో;

పురక్ఖతో సావకేహి, రథియం పటిపజ్జథ.

౧౯. ‘‘పఞ్చ ఉప్పలహత్థా చ, చాతురా ఠపితా మయా;

ఆహుతిం దాతుకామోహం, పగ్గణ్హిం వతసిద్ధియా [పుత్తోమ్హి హితసిద్ధియా (స్యా.)].

౨౦. ‘‘సువణ్ణవణ్ణం సమ్బుద్ధం, గచ్ఛన్తం అన్తరాపణే;

బుద్ధరంసీహి ఫుట్ఠోస్మి [బుద్ధరంస్యాభిఫుట్ఠోమ్హి (సీ.), బుద్ధరంసాభిఘుట్ఠోస్మి (క.)], పూజేసిం ద్విపదుత్తమం.

౨౧. ‘‘ద్వేనవుతే ఇతో కప్పే, యం పుప్ఫమభిపూజయిం;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, బుద్ధపూజాయిదం ఫలం.

౨౨. ‘‘ఇతో తేరసకప్పమ్హి, పఞ్చ సుసభసమ్మతా;

సత్తరతనసమ్పన్నా, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౨౩. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా పఞ్చహత్థియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

పఞ్చహత్థియత్థేరస్సాపదానం చతుత్థం.