౬. కుసుమాసనియత్థేరఅపదానం

౬౫. ‘‘నగరే ధఞ్ఞవతియా, అహోసిం బ్రాహ్మణో తదా;

లక్ఖణే ఇతిహాసే చ, సనిఘణ్డుసకేటుభే.

౬౬. ‘‘పదకో వేయ్యాకరణో, నిమిత్తకోవిదో అహం;

మన్తే చ సిస్సే వాచేసిం, తిణ్ణం వేదాన పారగూ.

౬౭. ‘‘పఞ్చ ఉప్పలహత్థాని, పిట్ఠియం ఠపితాని మే;

ఆహుతిం యిట్ఠుకామోహం, పితుమాతుసమాగమే.

౬౮. ‘‘తదా విపస్సీ భగవా, భిక్ఖుసఙ్ఘపురక్ఖతో;

ఓభాసేన్తో దిసా సబ్బా, ఆగచ్ఛతి నరాసభో.

౬౯. ‘‘ఆసనం పఞ్ఞపేత్వాన, నిమన్తేత్వా మహామునిం;

సన్థరిత్వాన తం పుప్ఫం, అభినేసిం సకం ఘరం.

౭౦. ‘‘యం మే అత్థి సకే గేహే, ఆమిసం పచ్చుపట్ఠితం;

తాహం బుద్ధస్స పాదాసిం, పసన్నో సేహి పాణిభి.

౭౧. ‘‘భుత్తావిం కాలమఞ్ఞాయ, పుప్ఫహత్థమదాసహం;

అనుమోదిత్వాన సబ్బఞ్ఞూ, పక్కామి ఉత్తరాముఖో.

౭౨. ‘‘ఏకనవుతితో కప్పే, యం పుప్ఫమదదిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, పుప్ఫదానస్సిదం ఫలం.

౭౩. ‘‘అనన్తరం ఇతో కప్పే, రాజాహుం వరదస్సనో;

సత్తరతనసమ్పన్నో, చక్కవత్తీ మహబ్బలో.

౭౪. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా కుసుమాసనియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

కుసుమాసనియత్థేరస్సాపదానం ఛట్ఠం.