౧. సేరేయ్యకత్థేరఅపదానం

౧. ‘‘అజ్ఝాయకో మన్తధరో, తిణ్ణం వేదాన పారగూ;

అబ్భోకాసే ఠితో సన్తో, అద్దసం లోకనాయకం.

౨. ‘‘సీహం యథా వనచరం, బ్యగ్ఘరాజంవ నిత్తసం;

తిధాపభిన్నమాతఙ్గం, కుఞ్జరంవ మహేసినం.

౩. ‘‘సేరేయ్యకం గహేత్వాన, ఆకాసే ఉక్ఖిపిం [నిక్ఖిపిం (క.)] అహం;

బుద్ధస్స ఆనుభావేన, పరివారేన్తి సబ్బసో [సబ్బతో (సీ.)].

౪. ‘‘అధిట్ఠహి మహావీరో, సబ్బఞ్ఞూ లోకనాయకో;

సమన్తా పుప్ఫచ్ఛదనా, ఓకిరింసు నరాసభం.

౫. ‘‘తతో సా పుప్ఫకఞ్చుకా, అన్తోవణ్టా బహిముఖా;

సత్తాహం ఛదనం కత్వా, తతో అన్తరధాయథ.

౬. ‘‘తఞ్చ అచ్ఛరియం దిస్వా, అబ్భుతం లోమహంసనం;

బుద్ధే చిత్తం పసాదేసిం, సుగతే లోకనాయకే.

౭. ‘‘తేన చిత్తప్పసాదేన, సుక్కమూలేన చోదితో;

కప్పానం సతసహస్సం, దుగ్గతిం నుపపజ్జహం.

౮. ‘‘పన్నరససహస్సమ్హి, కప్పానం పఞ్చవీసతి;

వీతమలా [చిత్తమాలా (సీ.), విలామాలా (స్యా.)] సమానా చ, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౯. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో, విమోక్ఖాపి చ అట్ఠిమే;

ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా సేరేయ్యకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

సేరేయ్యకత్థేరస్సాపదానం పఠమం.