౯. పచ్చుపట్ఠానసఞ్ఞకత్థేరఅపదానం

౭౨. ‘‘అత్థదస్సిమ్హి సుగతే, నిబ్బుతే సమనన్తరా;

యక్ఖయోనిం ఉపపజ్జిం, యసం పత్తో చహం తదా.

౭౩. ‘‘దుల్లద్ధం వత మే ఆసి, దుప్పభాతం దురుట్ఠితం;

యం మే భోగే విజ్జమానే, పరినిబ్బాయి చక్ఖుమా.

౭౪. ‘‘మమ సఙ్కప్పమఞ్ఞాయ, సాగరో నామ సావకో;

మముద్ధరితుకామో సో, ఆగచ్ఛి మమ సన్తికం.

౭౫. ‘‘కిం ను సోచసి మా భాయి, చర ధమ్మం సుమేధస;

అనుప్పదిన్నా బుద్ధేన, సబ్బేసం బీజసమ్పదా.

౭౬. ‘‘సో చే పూజేయ్య సమ్బుద్ధం, తిట్ఠన్తం లోకనాయకం;

ధాతుం సాసపమత్తమ్పి, నిబ్బుతస్సాపి పూజయే.

౭౭. ‘‘సమే చిత్తప్పసాదమ్హి, సమం పుఞ్ఞం మహగ్గతం;

తస్మా థూపం కరిత్వాన, పూజేహి జినధాతుయో.

౭౮. ‘‘సాగరస్స వచో సుత్వా, బుద్ధథూపం అకాసహం;

పఞ్చవస్సే పరిచరిం, మునినో థూపముత్తమం.

౭౯. ‘‘తేన కమ్మేన ద్విపదిన్ద, లోకజేట్ఠ నరాసభ;

సమ్పత్తిం అనుభోత్వాన, అరహత్తమపాపుణిం.

౮౦. ‘‘భూరిపఞ్ఞా చ చత్తారో, సత్తకప్పసతే ఇతో;

సత్తరతనసమ్పన్నా, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౮౧. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా పచ్చుపట్ఠానసఞ్ఞకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

పచ్చుపట్ఠానసఞ్ఞకత్థేరస్సాపదానం నవమం.