౮. అప్పమాదపేయ్యాలవగ్గో

౧. తథాగతసుత్తవణ్ణనా

౧౩౯. అప్పమాదపేయ్యాలే ఏవమేవ ఖోతి ఏత్థ యథా సబ్బసత్తానం సమ్మాసమ్బుద్ధో అగ్గో, ఏవం సబ్బేసం కుసలధమ్మానం కారాపకఅప్పమాదో అగ్గోతి దట్ఠబ్బో. నను చేస లోకియోవ, కుసలధమ్మా పన లోకుత్తరాపి. అయఞ్చ కామావచరోవ, కుసలధమ్మా పన చతుభూమకా. కథమేస తేసం అగ్గోతి? పటిలాభకట్ఠేన. అప్పమాదేన హి తే పటిలబ్భన్తి, తస్మా సో తేసం అగ్గో. తేనేతం వుత్తం సబ్బే తే అప్పమాదమూలకాతిఆది.

౨. పదసుత్తవణ్ణనా

౧౪౦. జఙ్గలానన్తి పథవీతలవాసీనం. పాణానన్తి సపాదకపాణానం. పదజాతానీతి పదాని. సమోధానం గచ్ఛన్తీతి ఓధానం ఉపక్ఖేపం గచ్ఛన్తి. అగ్గమక్ఖాయతీతి సేట్ఠం అక్ఖాయతి. యదిదం మహన్తత్తేనాతి మహన్తభావేన అగ్గమక్ఖాయతి, న గుణవసేనాతి అత్థో.

౩-౧౦. కూటసుత్తాదివణ్ణనా

౧౪౧-౧౪౮. వస్సికన్తి సుమనపుప్ఫం. ఇమం కిర సుత్తం సుత్వా భాతియమహారాజా వీమంసితుకామతాయ ఏకస్మిం గబ్భే చతుజాతిగన్ధేహి పరిభణ్డం కారేత్వా సుగన్ధాని పుప్ఫాని ఆహరాపేత్వా ఏకస్స సముగ్గస్స మజ్ఝే సుమనపుప్ఫముట్ఠిం ఠపేత్వా సేసాని తస్స సమన్తతో ముట్ఠిముట్ఠిం కత్వా ఠపేత్వా ద్వారం పిధాయ బహి నిక్ఖన్తో. అథస్స ముహుత్తం వీతినామేత్వా ద్వారం వివరిత్వా పవిసన్తస్స సబ్బపఠమం సుమనపుప్ఫగన్ధో ఘానం పహరి. సో మహాతలస్మింయేవ మహాచేతియాభిముఖో నిపజ్జిత్వా – ‘‘వస్సికం తేసం అగ్గన్తి కథేన్తేన సుకథితం సమ్మాసమ్బుద్ధేనా’’తి చేతియం వన్ది. కుట్టరాజానోతి ఖుద్దకరాజానో. ‘‘ఖుద్దరాజానో’’తిపి పాఠో. తన్తావుతానన్తి తన్తే ఆవుతానం, తన్తం ఆరోపేత్వా వాయితానన్తి అత్థో. ఇదఞ్చ పచ్చత్తే సామివచనం. యాని కానిచి తన్తావుతాని వత్థానీతి అయఞ్హేత్థ అత్థో. అథ వా తన్తావుతానం వత్థానం యాని కానిచి వత్థానీతి ఏవం సావసేసపాఠనయేనపేత్థ అత్థో దట్ఠబ్బో. సేసం సబ్బత్థ ఉత్తానమేవాతి.

అప్పమాదవగ్గో అట్ఠమో.