౯. కులసుత్తవణ్ణనా

౩౬౧. నవమే దుబ్భిక్ఖాతి దుల్లభభిక్ఖా. ద్వీహితికాతి ‘‘జీవిస్సామ ను ఖో న ను ఖో’’తి ఏవం పవత్తఈహితికా. ‘‘దుహితికా’’తిపి పాఠో. అయమేవ అత్థో. దుక్ఖా ఈహితి ఏత్థ న సక్కా కోచి పయోగో సుఖేన కాతున్తి దుహితికా. తత్థ తత్థ మతమనుస్సానం విప్పకిణ్ణాని సేతాని అట్ఠికాని ఏత్థాతి సేతట్ఠికా. సలాకావుత్తాతి సలాకమత్తవుత్తా, యం తత్థ వుత్తం వాపితం, తం సలాకమత్తమేవ అహోసి, ఫలే న జనయతీతి అత్థో.

ఉగ్గిలితున్తి ద్వే అన్తే మోచేత్వా కథేతుం అసక్కోన్తో ఉగ్గిలితుం బహి నీహరితుం న సక్ఖీతి. ఓగిలితున్తి పుచ్ఛాయ దోసం దిస్వా హారేతుం అసక్కోన్తో ఓగిలితుం అన్తో పవేసేతుం న సక్ఖీతి.

ఇతో సో గామణి ఏకనవుతికప్పేతి భగవా కథయమానోవ యావ నిక్ఖన్తో నాసికవాతో న పున పవిసతి, తావతకేన కాలేన ఏకనవుతికప్పే అనుస్సరి ‘‘అత్థి ను ఖో కిఞ్చి కులే పక్కభిక్ఖాదానేన ఉపహతపుబ్బ’’న్తి పరిజాననత్థం. అథేకమ్పి అపస్సన్తో ‘‘ఇతో సో, గామణీ’’తిఆదిమాహ. ఇదాని దానాదీనం ఆనిసంసం కథేన్తో అథ ఖో యాని తాని కులాని అడ్ఢానీతి ధమ్మదేసనం ఆరభి. తత్థ దానసమ్భూతానీతి దానేన సమ్భూతాని నిబ్బత్తాని. సేసపదద్వయేపి ఏసేవ నయో. ఏత్థ పన సచ్చం నామ సచ్చవాదితా. సామఞ్ఞం నామ సేససీలం. వికిరతీతి అయోగేన వళఞ్జేన్తో విప్పకిరతి. విధమతీతి ధమేన్తో వియ నాసేతి. విద్ధంసేతీతి నాసేతి. అనిచ్చతాతి హుత్వా అభావో బహునాపి కాలేన సఙ్గతానం ఖణేనేవ అన్తరధానం.