౨. దుతియగమనాదివగ్గవణ్ణనా

౨౨౪-౩౦౧. దుతియం గమనం దుక్ఖవసేన వుత్తం. తత్రాపి అట్ఠారసేవ వేయ్యాకరణాని, తతో పరాని ‘‘రూపీ అత్తా హోతీ’’తిఆదీని అట్ఠ వేయ్యాకరణాని, తేహి సద్ధిం తం దుతియపేయ్యాలోతి వుత్తో.

తత్థ రూపీతి ఆరమ్మణమేవ ‘‘అత్తా’’తి గహితదిట్ఠి. అరూపీతి ఝానం ‘‘అత్తా’’తి గహితదిట్ఠి. రూపీ చ అరూపీ చాతి ఆరమ్మణఞ్చ ఝానఞ్చ ‘‘అత్తా’’తి గహితదిట్ఠి. నేవ రూపీ నారూపీతి తక్కమత్తేన గహితదిట్ఠి. ఏకన్తసుఖీతి లాభీతక్కీజాతిస్సరానం ఉప్పన్నదిట్ఠి. ఝానలాభినోపి హి అతీతే ఏకన్తసుఖం అత్తభావం మనసికరోతో ఏవం దిట్ఠి ఉప్పజ్జతి. తక్కినోపి ‘‘యథా ఏతరహి అహం ఏకన్తసుఖీ, ఏవం సమ్పరాయేపి భవిస్సామీ’’తి ఉప్పజ్జతి. జాతిస్సరస్సపి సత్తట్ఠభవే సుఖితభావం పస్సన్తస్స ఏవం ఉప్పజ్జతి, ఏకన్తదుక్ఖీతిఆదీసుపి ఏసేవ నయో.

తతియపేయ్యాలో అనిచ్చదుక్ఖవసేన తేహియేవ ఛబ్బీసతియా సుత్తేహి వుత్తో, చతుత్థపేయ్యాలో తిపరివట్టవసేనాతి.

దిట్ఠిసంయుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.