౮. కులఘరణీసుత్తవణ్ణనా

౨౨౮. అట్ఠమే అజ్ఝోగాళ్హప్పత్తోతి ఓగాహప్పత్తో. సో కిర సత్థు సన్తికే కమ్మట్ఠానం గహేత్వా తం వనసణ్డం పవిసిత్వా దుతియదివసే గామం పిణ్డాయ పావిసి పాసాదికేహి అభిక్కన్తాదీహి. అఞ్ఞతరం కులం తస్స ఇరియాపథే పసీదిత్వా పఞ్చపతిట్ఠితేన వన్దిత్వా పిణ్డపాతం అదాసి. భత్తానుమోదనం పున సుత్వా అతిరేకతరం పసీదిత్వా, ‘‘భన్తే, నిచ్చకాలం ఇధేవ భిక్ఖం గణ్హథా’’తి నిమన్తేసి. థేరో అధివాసేత్వా తేసం ఆహారం పరిభుఞ్జమానో వీరియం పగ్గయ్హ ఘటేన్తో అరహత్తం పత్వా చిన్తేసి – ‘‘బహూపకారం మే ఏతం కులం, అఞ్ఞత్థ గన్త్వా కిం కరిస్సామీ’’తి? ఫలసమాపత్తిసుఖం అనుభవన్తో తత్థేవ వసి. అజ్ఝభాసీతి సా కిర థేరస్స ఖీణాసవభావం అజానన్తీ చిన్తేసి – ‘‘అయం థేరో నేవ అఞ్ఞం గామం గచ్ఛతి, న అఞ్ఞం ఘరం, న రుక్ఖమూలఆసనసాలాదీసు నిసీదతి, నిచ్చకాలం ఘరం పవిసిత్వావ నిసీదతి, ఉభోపేతే ఓగాధప్పత్తా పటిగాధప్పత్తా, కదాచి ఏస ఇమం కులం దూసేయ్య, చోదేస్సామి న’’న్తి. తస్మా అభాసి.

సణ్ఠానేతి నగరద్వారస్స ఆసన్నే మనుస్సానం భణ్డకం ఓతారేత్వా విస్సమనట్ఠానే. సఙ్గమ్మాతి సమాగన్త్వా. మన్తేన్తీతి కథేన్తి. మఞ్చ తఞ్చాతి మఞ్చ కథేన్తి తఞ్చ కథేన్తి. కిమన్తరన్తి కిం కారణం? బహూ హి సద్దా పచ్చూహాతి బహుకా ఏతే లోకస్మిం పటిలోమసద్దా. న తేనాతి తేన కారణేన, తేన వా తపస్సినా న మఙ్కు హోతబ్బం. న హి తేనాతి న హి తేన పరేహి వుత్తవచనేన సత్తో కిలిస్సతి, అత్తనా కతేన పన పాపకమ్మేనేవ కిలిస్సతీతి దస్సేతి. వాతమిగో యథాతి యథా వనే వాతమిగో వాతేరితానం పణ్ణాదీనం సద్దేన పరితస్సతి, ఏవం యో సద్దపరిత్తాసీ హోతీతి అత్థో. నాస్స సమ్పజ్జతే వతన్తి తస్స లహుచిత్తస్స వతం న సమ్పజ్జతి. థేరో పన ఖీణాసవత్తా సమ్పన్నవతోతి వేదితబ్బో. అట్ఠమం.