౧౪. గన్ధత్థేనసుత్తవణ్ణనా

౨౩౪. చుద్దసమే అజ్ఝభాసీతి తం భిక్ఖుం నాళే గహేత్వా పదుమం సిఙ్ఘమానం దిస్వావ – ‘‘అయం భిక్ఖు సత్థు సన్తికే కమ్మట్ఠానం గహేత్వా సమణధమ్మం కాతుం అరఞ్ఞం పవిట్ఠో గన్ధారమ్మణం ఉపనిజ్ఝాయతి, స్వాయం అజ్జ ఉపసిఙ్ఘం స్వేపి పునదివసేపి ఉపసిఙ్ఘిస్సతి, ఏవమస్స సా గన్ధతణ్హా వడ్ఢిత్వా దిట్ఠధమ్మికసమ్పరాయికం అత్థం నాసేస్సతి, మా మయి పస్సన్తియా నస్సతు, చోదేస్సామి న’’న్తి ఉపసఙ్కమిత్వా అభాసి.

ఏకఙ్గమేతం థేయ్యానన్తి థేనితబ్బానం రూపారమ్మణాదీనం పఞ్చకోట్ఠాసానం ఇదం ఏకఙ్గం, ఏకకోట్ఠాసోతి అత్థో. న హరామీతి న గహేత్వా గచ్ఛామి. ఆరాతి దూరే నాళే గహేత్వా నామేత్వా దూరే ఠితో ఉపసిఙ్ఘామీతి వదతి. వణ్ణేనాతి కారణేన.

య్వాయన్తి యో అయం. తస్మిం కిర దేవతాయ సద్ధిం కథేన్తేయేవ ఏకో తాపసో ఓతరిత్వా భిసఖననాదీని కాతుం ఆరద్ధో, తం సన్ధాయేవమాహ. ఆకిణ్ణకమ్మన్తోతి ఏవం అపరిసుద్ధకమ్మన్తో. అఖీణకమ్మన్తోతిపి పాఠో, కక్ఖళకమ్మన్తోతి అత్థో. న వుచ్చతీతి గన్ధచోరోతి వా పుప్ఫచోరోతి వా కస్మా న వుచ్చతి.

ఆకిణ్ణలుద్దోతి బహుపాపో గాళ్హపాపో వా, తస్మా న వుచ్చతి. ధాతిచేలంవ మక్ఖితోతి యథా ధాతియా నివత్థకిలిట్ఠవత్థం ఉచ్చారపస్సావపంసుమసికద్దమాదీహి మక్ఖితం, ఏవమేవం రాగదోసాదీహి మక్ఖితో. అరహామి వత్తవేతి అరహామి వత్తుం. దేవతాయ చోదనా కిర సుగతానుసిట్ఠిసదిసా, న తం లామకా హీనాధిముత్తికా మిచ్ఛాపటిపన్నకపుగ్గలా లభన్తి. తస్మిం పన అత్తభావే మగ్గఫలానం భబ్బరూపా పుగ్గలా తం లభన్తి, తస్మా ఏవమాహ.

సుచిగవేసినోతి సుచీని సీలసమాధిఞాణాని గవేసన్తస్స. అబ్భామత్తం వాతి వలాహకకూటమత్తం వియ. జానాసీతి సుద్ధో అయన్తి జానాసి. వజ్జాసీతి వదేయ్యాసి. నేవ తం ఉపజీవామాతి దేవతా కిర చిన్తేసి – ‘‘అయం భిక్ఖు అత్థి మే హితకామా దేవతా, సా మం చోదేస్సతి సారేస్సతీతి పమాదమ్పి అనుయుఞ్జేయ్య, నాస్స వచనం సమ్పటిచ్ఛిస్సామీ’’తి. తస్మా ఏవమాహ. త్వమేవాతి త్వంయేవ. జానేయ్యాతి జానేయ్యాసి. యేనాతి యేన కమ్మేన సుగతిం గచ్ఛేయ్యాసి, తం కమ్మం త్వంయేవ జానేయ్యాసీతి. చుద్దసమం.

ఇతి సారత్థప్పకాసినియా

సంయుత్తనికాయ-అట్ఠకథాయ

వనసంయుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.