౩-౪. సేరీసుత్తాదివణ్ణనా

౧౦౪. తతియే దాయకోతి దానసీలో. దానపతీతి యం దానం దేమి, తస్స పతి హుత్వా దేమి, న దాసో న సహాయో. యో హి అత్తనా మధురం భుఞ్జతి, పరేసం అమధురం దేతి, సో దానసఙ్ఖాతస్స దేయ్యధమ్మస్స దాసో హుత్వా దేతి. యో యం అత్తనా భుఞ్జతి, తదేవ దేతి, సో సహాయో హుత్వా దేతి. యో పన అత్తనా యేన తేన యాపేతి, పరేసం మధురం దేతి, సో పతి జేట్ఠకో సామి హుత్వా దేతి. అహం ‘‘తాదిసో అహోసి’’న్తి వదతి.

చతూసు ద్వారేసుతి తస్స కిర రఞ్ఞో సిన్ధవరట్ఠం సోధివాకరట్ఠన్తి ద్వే రట్ఠాని అహేసుం, నగరం రోరువం నామ. తస్స ఏకేకస్మిం ద్వారే దేవసికం సతసహస్సం ఉప్పజ్జతి, అన్తోనగరే వినిచ్ఛయట్ఠానే సతసహస్సం. సో బహుహిరఞ్ఞసువణ్ణం రాసిభూతం దిస్వా కమ్మస్సకతఞాణం ఉప్పాదేత్వా చతూసు ద్వారేసు దానసాలాయో కారేత్వా తస్మిం తస్మిం ద్వారే ఉట్ఠితఆయేన దానం దేథాతి అమచ్చే ఠపేసి. తేనాహ – ‘‘చతూసు ద్వారేసు దానం దీయిత్థా’’తి.

సమణబ్రాహ్మణకపణద్ధికవనిబ్బకయాచకానన్తి ఏత్థ సమణాతి పబ్బజ్జూపగతా. బ్రాహ్మణాతి భోవాదినో. సమితపాపబాహితపాపే పన సమణబ్రాహ్మణే ఏస నాలత్థ. కపణాతి దుగ్గతా దలిద్దమనుస్సా కాణకుణిఆదయో. అద్ధికాతి పథావినో. వనిబ్బకాతి యే ‘‘ఇట్ఠం, దిన్నం, కన్తం, మనాపం, కాలేన, అనవజ్జం దిన్నం, దదం చిత్తం పసాదేయ్య, గచ్ఛతు భవం బ్రహ్మలోక’’న్తిఆదినా నయేన దానస్స వణ్ణం థోమయమానా విచరన్తి. యాచకాతి యే ‘‘పసతమత్తం దేథ, సరావమత్తం దేథా’’తిఆదీని చ వత్వా యాచమానా విచరన్తి. ఇత్థాగారస్స దానం దీయిత్థాతి పఠమద్వారస్స లద్ధత్తా తత్థ ఉప్పజ్జనకసతసహస్సే అఞ్ఞమ్పి ధనం పక్ఖిపిత్వా రఞ్ఞో అమచ్చే హారేత్వా అత్తనో అమచ్చే ఠపేత్వా రఞ్ఞా దిన్నదానతో రాజిత్థియో మహన్తతరం దానం అదంసు. తం సన్ధాయేవమాహ. మమ దానం పటిక్కమీతి యం మమ దానం తత్థ దీయిత్థ, తం పటినివత్తి. సేసద్వారేసుపి ఏసేవ నయో. కోచీతి కత్థచి. దీఘరత్తన్తి అసీతివస్ససహస్సాని. ఏత్తకం కిర కాలం తస్స రఞ్ఞో దానం దీయిత్థ. తతియం.

౧౦౫. చతుత్థం వుత్తత్థమేవ. చతుత్థం.