౭. సుబ్రహ్మసుత్తవణ్ణనా

౯౮. సత్తమే సుబ్రహ్మాతి సో కిర దేవపుత్తో అచ్ఛరాసఙ్ఘపరివుతో నన్దనకీళికం గన్త్వా పారిచ్ఛత్తకమూలే పఞ్ఞత్తాసనే నిసీది. తం పఞ్చసతా దేవధీతరో పరివారేత్వా నిసిన్నా, పఞ్చసతా రుక్ఖం అభిరుళ్హా. నను చ దేవతానం చిత్తవసేన యోజనసతికోపి రుక్ఖో ఓనమిత్వా హత్థం ఆగచ్ఛతి, కస్మా తా అభిరుళ్హాతి. ఖిడ్డాపసుతతాయ. అభిరుయ్హ పన మధురస్సరేన గాయిత్వా గాయిత్వా పుప్ఫాని పాతేన్తి, తాని గహేత్వా ఇతరా ఏకతోవణ్టికమాలాదివసేన గన్థేన్తి. అథ రుక్ఖం అభిరుళ్హా ఉపచ్ఛేదకకమ్మవసేన ఏకప్పహారేనేవ కాలం కత్వా అవీచిమ్హి నిబ్బత్తా మహాదుక్ఖం అనుభవన్తి.

అథ కాలే గచ్ఛన్తే దేవపుత్తో ‘‘ఇమాసం నేవ సద్దో సుయ్యతి, న పుప్ఫాని పాతేన్తి. కహం ను ఖో గతా’’తి? ఆవజ్జేన్తో నిరయే నిబ్బత్తభావం దిస్వా పియవత్థుకసోకేన రుప్పమానో చిన్తేసి – ‘‘ఏతా తావ యథాకమ్మేన గతా, మయ్హం ఆయుసఙ్ఖారో కిత్తకో’’తి. సో – ‘‘సత్తమే దివసే మయాపి అవసేసాహి పఞ్చసతాహి సద్ధిం కాలం కత్వా తత్థేవ నిబ్బత్తితబ్బ’’న్తి దిస్వా బలవతరేన సోకేన రుప్పి. సో – ‘‘ఇమం మయ్హం సోకం సదేవకే లోకే అఞ్ఞత్ర తథాగతా నిద్ధమితుం సమత్థో నామ నత్థీ’’తి చిన్తేత్వా సత్థు సన్తికం గన్త్వా నిచ్చం ఉత్రస్తన్తి గాథమాహ.

తత్థ ఇదన్తి అత్తనో చిత్తం దస్సేతి. దుతియపదం పురిమస్సేవ వేవచనం. నిచ్చన్తి చ పదస్స దేవలోకే నిబ్బత్తకాలతో పట్ఠాయాతి అత్థో న గహేతబ్బో, సోకుప్పత్తికాలతో పన పట్ఠాయ నిచ్చన్తి వేదితబ్బం. అనుప్పన్నేసు కిచ్ఛేసూతి ఇతో సత్తాహచ్చయేన యాని దుక్ఖాని ఉప్పజ్జిస్సన్తి, తేసు. అథో ఉప్పతితేసు చాతి యాని పఞ్చసతానం అచ్ఛరానం నిరయే నిబ్బత్తానం దిట్ఠాని, తేసు చాతి ఏవం ఇమేసు ఉప్పన్నానుప్పన్నేసు దుక్ఖేసు నిచ్చం మమ ఉత్రస్తం చిత్తం, అబ్భన్తరే డయ్హమానో వియ హోమి భగవాతి దస్సేతి.

నాఞ్ఞత్ర బోజ్ఝా తపసాతి బోజ్ఝఙ్గభావనఞ్చ తపోగుణఞ్చ అఞ్ఞత్ర ముఞ్చిత్వా సోత్థిం న పస్సామీతి అత్థో. సబ్బనిస్సగ్గాతి నిబ్బానతో. ఏత్థ కిఞ్చాపి బోజ్ఝఙ్గభావనా పఠమం గహితా, ఇన్ద్రియసంవరో పచ్ఛా, అత్థతో పన ఇన్ద్రియసంవరోవ పఠమం వేదితబ్బో. ఇన్దియసంవరే హి గహితే చతుపారిసుద్ధిసీలం గహితం హోతి. తస్మిం పతిట్ఠితో భిక్ఖు నిస్సయముత్తకో ధుతఙ్గసఙ్ఖాతం తపోగుణం సమాదాయ అరఞ్ఞం పవిసిత్వా కమ్మట్ఠానం భావేన్తో సహ విపస్సనాయ బోజ్ఝఙ్గే భావేతి. తస్స అరియమగ్గో యం నిబ్బానం ఆరమ్మణం కత్వా ఉప్పజ్జతి, సో ‘‘సబ్బనిస్సగ్గో’’తి భగవా చతుసచ్చవసేన దేసనం వినివత్తేసి. దేవపుత్తో దేసనాపరియోసానే సోతాపత్తిఫలే పతిట్ఠహీతి. సత్తమం.