౧. చిత్తలతావిమానవణ్ణనా

యథా వనం చిత్తలతం పభాసతీతి చిత్తలతావిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే. తేన సమయేన సావత్థియం అఞ్ఞతరో ఉపాసకో దలిద్దో అప్పభోగో పరేసం కమ్మం కత్వా జీవతి. సో సద్ధో పసన్నో జిణ్ణే వుడ్ఢే మాతాపితరో పోసేన్తో ‘‘ఇత్థియో నామ పతికులే ఠితా ఇస్సరియం కరోన్తి, సస్సుససురానం మనాపచారినియో దుల్లభా’’తి మాతాపితూనం చిత్తదుక్ఖం పరిహరన్తో దారపరిగ్గహం అకత్వా సయమేవ నే ఉపట్ఠహతి, సీలాని రక్ఖతి, ఉపోసథం ఉపవసతి, యథావిభవం దానాని దేతి. సో అపరభాగే కాలం కత్వా తావతింసేసు ద్వాదసయోజనికే విమానే నిబ్బత్తి. తం ఆయస్మా మహామోగ్గల్లానో హేట్ఠా వుత్తనయేన గన్త్వా కతకమ్మం ఇమాహి గాథాహి పటిపుచ్ఛి –

౧౧౧౪. ‘‘యథా వనం చిత్తలతం పభాసతి, ఉయ్యానసేట్ఠం తిదసానముత్తమం;

తథూపమం తుయ్హమిదం విమానం, ఓభాసయం తిట్ఠతి అన్తలిక్ఖే.

౧౧౧౫. ‘‘దేవిద్ధిపత్తోసి మహానుభావో…పే…

వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౧౧౧౬. ‘‘సో దేవపుత్తో అత్తమనో…పే… యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం’’.

౧౧౧౭. ‘‘అహం మనుస్సేసు మనుస్సభూతో, దలిద్దో అతాణో కపణో కమ్మకరో అహోసిం;

జిణ్ణే చ మాతాపితరో అభారిం, పియా చ మే సీలవన్తో అహేసుం;

అన్నఞ్చ పానఞ్చ పసన్నచిత్తో, సక్కచ్చ దానం విపులం అదాసిం.

౧౧౧౮. ‘‘తేన మేతాదిసో వణ్ణో…పే…వణ్ణో చ మే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి. –

సోపి తస్స బ్యాకాసి. సేసం వుత్తనయమేవ.

చిత్తలతావిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.