౪. పఠమఉపస్సయదాయకవిమానవణ్ణనా

చన్దో యథా విగతవలాహకే నభేతి ఉపస్సయదాయకవిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే. తేన సమయేన అఞ్ఞతరో భిక్ఖు గామకావాసే వస్సం వసిత్వా వుత్థవస్సో పవారేత్వా భగవన్తం వన్దితుం రాజగహం గచ్ఛన్తో అన్తరామగ్గే సాయం అఞ్ఞతరం గామం పవిసిత్వా వసనట్ఠానం పరియేసన్తో అఞ్ఞతరం ఉపాసకం దిస్వా పుచ్ఛి – ‘‘ఉపాసక, ఇమస్మిం గామే అత్థి కిఞ్చి పబ్బజితానం వసనయోగ్గట్ఠాన’’న్తి. ఉపాసకో పసన్నచిత్తో గేహం గన్త్వా భరియాయ సద్ధిం మన్తేత్వా థేరస్స వసనయోగ్గం ఠానం పరిచ్ఛిన్దిత్వా తత్థ ఆసనం పఞ్ఞాపేత్వా పాదోదకం పాదపీఠం ఉపట్ఠపేత్వా థేరం పవేసేత్వా తస్మిం పాదే ధోవన్తే పదీపం ఉజ్జాలేత్వా మఞ్చే పచ్చత్థరణాని పఞ్ఞాపేత్వా అదాసి. స్వాతనాయ చ నిమన్తేత్వా థేరస్స దుతియదివసే భోజేత్వా పానకత్థాయ గుళపిణ్డఞ్చ దత్వా థేరం గచ్ఛన్తం అనుగన్త్వా నివత్తి. సో అపరేన సమయేన సహ భరియాయ కాలం కత్వా తావతింసభవనే ద్వాదసయోజనికే కనకవిమానే నిబ్బత్తి. తం ఆయస్మా మహామోగ్గల్లానో ద్వీహి గాథాహి పటిపుచ్ఛి –

౧౦౬౯. ‘‘చన్దో యథా విగతవలాహకే నభే, ఓభాసయం గచ్ఛతి అన్తలిక్ఖే;

తథూపమం తుయ్హమిదం విమానం, ఓభాసయం తిట్ఠతి అన్తలిక్ఖే.

౧౦౭౦. ‘‘దేవిద్ధిపత్తోసి మహానుభావో, మనుస్సభూతో కిమకాసి పుఞ్ఞం;

కేనాసి ఏవం జలితానుభావో, వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

సో దేవపుత్తో ఇమాహి గాథాహి బ్యాకాసి –

౧౦౭౧. ‘‘సో దేవపుత్తో అత్తమనో…పే… యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం’’.

౧౦౭౨. ‘‘అహఞ్చ భరియా చ మనుస్సలోకే, ఉపస్సయం అరహతో అదమ్హ;

అన్నఞ్చ పానఞ్చ పసన్నచిత్తా, సక్కచ్చ దానం విపులం అదమ్హ.

౧౦౭౩. ‘‘తేన మేతాదిసో వణ్ణో…పే… వణ్ణో చ మే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

తత్థ గాథాసు యం వత్తబ్బం, తం హేట్ఠా వుత్తనయమేవ;

పఠమఉపస్సయదాయకవిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.