౬. పఠమకరణీయవిమానవణ్ణనా

ఉచ్చమిదం మణిథూణన్తి కరణీయవిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే. తేన సమయేన సావత్థివాసీ ఏకో ఉపాసకో న్హానోపకరణాని గహేత్వా అచిరవతిం గన్త్వా న్హత్వా ఆగచ్ఛన్తో భగవన్తం సావత్థిం పిణ్డాయ పవిసన్తం దిస్వా ఉపసఙ్కమిత్వా వన్దిత్వా ఏవమాహ ‘‘భన్తే కేన నిమన్తితా’’తి. భగవా తుణ్హీ అహోసి. సో కేనచి అనిమన్తితభావం ఞత్వా ఆహ ‘‘అధివాసేతు మే, భన్తే, భగవా భత్తం అనుకమ్పం ఉపాదాయా’’తి. అధివాసేసి భగవా తుణ్హీభావేన. సో భగవన్తం అత్తనో గేహం నేత్వా బుద్ధారహం ఆసనం పఞ్ఞాపేత్వా తత్థ భగవన్తం నిసీదాపేత్వా పణీతేన అన్నపానేన సన్తప్పేసి. భగవా కతభత్తకిచ్చో తస్స అనుమోదనం కత్వా పక్కామి. సేసం అనన్తరవిమానసదిసం. తేన వుత్తం –

౯౨౬. ‘‘ఉచ్చమిదం మణిథూణం విమానం…పే… నారియో చ నచ్చన్తి సువణ్ణఛన్నా.

౯౨౮. ‘‘కేన తేతాదిసో వణ్ణో…పే… వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౯౩౦. ‘‘సో దేవపుత్తో అత్తమనో…పే… యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం’’.

౯౩౧. ‘‘కరణీయాని పుఞ్ఞాని, పణ్డితేన విజానతా;

సమ్మగ్గతేసు బుద్ధేసు, యత్థ దిన్నం మహప్ఫలం.

౯౩౧. ‘‘అత్థాయ వత మే బుద్ధో, అరఞ్ఞా గామమాగతో;

కత్థ చిత్తం పసాదేత్వా, తావతింసూపగో అహం.

౯౩౩. ‘‘తేన మేతాదిసో వణ్ణో…పే… వణ్ణో చ మే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౯౩౧. తత్థ పణ్డితేనాతి సప్పఞ్ఞేన. విజానతాతి అత్తనో హితాహితం జానన్తేన. సమ్మగ్గతేసూతి సమ్మాపటిపన్నేసు, బుద్ధేసూతి సమ్మాసమ్బుద్ధేసు.

౯౩౨. అత్థాయాతి హితాయ, వుడ్ఢియా వా. అరఞ్ఞాతి విహారతో, జేతవనం సన్ధాయ వదతి. తావతింసూపగోతి తావతింసదేవకాయం, తావతింసభవనం వా ఉప్పజ్జనవసేన ఉపగతో. సేసం వుత్తనయమేవ.

కరణీయవిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.