౧౬. వుడ్ఢపబ్బజితసుమనాథేరీగాథావణ్ణనా

సుఖం త్వం వుడ్ఢికే సేహీతి సుమనాయ వుడ్ఢపబ్బజితాయ గాథా. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారా తత్థ తత్థ భవే కుసలం ఉపచినిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే సావత్థియం మహాకోసలరఞ్ఞో భగినీ హుత్వా నిబ్బత్తి. సా సత్థారా రఞ్ఞో పసేనదిస్స కోసలస్స ‘‘చత్తారో ఖో మే, మహారాజ, దహరాతి న ఉఞ్ఞాతబ్బా’’తిఆదినా (సం. ని. ౧.౧౧౨) దేసితం ధమ్మం సుత్వా లద్ధప్పసాదా సరణేసు చ సీలేసు చ పతిట్ఠాయ పబ్బజితుకామాపి ‘‘అయ్యికం పటిజగ్గిస్సామీ’’తి చిరకాలం వీతినామేత్వా అపరభాగే అయ్యికాయ కాలఙ్కతాయ రఞ్ఞా సద్ధిం మహగ్ఘాని అత్థరణపావురణాని గాహాపేత్వా విహారం గన్త్వా సఙ్ఘస్స దాపేత్వా సత్థు సన్తికే ధమ్మం సుత్వా అనాగామిఫలే పతిట్ఠితా పబ్బజ్జం యాచి. సత్థా తస్సా ఞాణపరిపాకం దిస్వా –

౧౬. ‘‘సుఖం త్వం వుడ్ఢికే సేహి, కత్వా చోళేన పారుతా;

ఉపసన్తో హి తే రాగో, సీతిభూతాసి నిబ్బుతా’’తి. –

ఇమం గాథం అభాసి. సా గాథాపరియోసానే సహ పటిసమ్భిదాహి అరహత్తం పత్వా ఉదానవసేన తమేవ గాథం అభాసి. ఇదమేవ చస్సా అఞ్ఞాబ్యాకరణం అహోసి, సా తావదేవ పబ్బజి. గాథాయ పన వుడ్ఢికేతి వుడ్ఢే, వయోవుడ్ఢేతి అత్థో. అయం పన సీలాదిగుణేహిపి వుడ్ఢా, థేరియా వుత్తగాథాయ చతుత్థపాదే సీతిభూతాసి నిబ్బుతాతి యోజేతబ్బం. సేసం వుత్తనయమేవ.

వుడ్ఢపబ్బజితసుమనాథేరీగాథావణ్ణనా నిట్ఠితా.