౬. తిణసన్థరదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

హిమవన్తస్సావిదూరేతిఆదికం ఆయస్మతో తిణసన్థరదాయకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో తిస్సస్స భగవతో కాలే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో బుద్ధుప్పాదతో పగేవ ఉప్పన్నత్తా ఘరావాసం పహాయ తాపసపబ్బజ్జం పబ్బజిత్వా హిమవన్తస్స అవిదూరే ఏకం సరం నిస్సాయ పటివసతి. తస్మిం సమయే తిస్సో భగవా తస్సానుకమ్పాయ ఆకాసేన అగమాసి. అథ ఖో సో తాపసో ఆకాసతో ఓరుయ్హ ఠితం తం భగవన్తం దిస్వా పసన్నమానసో తిణం లాయిత్వా తిణసన్థరం కత్వా నిసీదాపేత్వా బహుమానాదరేన పఞ్చపతిట్ఠితేన వన్దిత్వా పటికుటికో హుత్వా పక్కామి. సో యావతాయుకం ఠత్వా తతో చవిత్వా దేవమనుస్సేసు సంసరన్తో అనేకవిధసమ్పత్తిం అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో వుద్ధిప్పత్తో సత్థరి పసీదిత్వా పబ్బజితో నచిరస్సేవ అరహా అహోసి.

౨౨. సో అపరభాగే అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో హిమవన్తస్సావిదూరేతిఆదిమాహ. తం హేట్ఠా వుత్తత్థమేవ. మహాజాతస్సరోతి ఏత్థ పన సరన్తి ఏత్థ పానీయత్థికా ద్విపదచతుప్పదాదయో సత్తాతి సరం, అథ వా సరన్తి ఏత్థ నదీకన్దరాదయోతి సరం, మహన్తో చ సో సయమేవ జాతత్తా సరో చేతి మహాజాతస్సరో. అనోతత్తఛద్దన్తదహాదయో వియ అపాకటనామత్తా ‘‘మహాజాతస్సరో’’తి వుత్తోతి దట్ఠబ్బో. సతపత్తేహి సఞ్ఛన్నోతి ఏకేకస్మిం పుప్ఫే సతసతపత్తానం వసేన సతపత్తో, సతపత్తసేతపదుమేహి సఞ్ఛన్నో గహనీభూతోతి అత్థో. నానాసకుణమాలయోతి అనేకే హంసకుక్కుటకుక్కుహదేణ్డిభాదయో ఏకతో కుణన్తి సద్దం కరోన్తీతి సకుణాతి లద్ధనామానం పక్ఖీనం ఆలయో ఆధారభూతోతి అత్థో. సేసం సబ్బత్థ ఉత్తానత్థమేవాతి.

తిణసన్థరదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.