౪. పరప్పసాదకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

ఉసభం పవరం వీరన్తిఆదికం ఆయస్మతో పరప్పసాదకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో సిద్ధత్థస్స భగవతో కాలే బ్రాహ్మణకులే నిబ్బత్తో తిణ్ణం వేదానం పారగూ ఇతిహాసపఞ్చమానం పదకో వేయ్యాకరణో సనిఘణ్డుకేటుభానం సాక్ఖరప్పభేదానం లోకాయతమహాపురిసలక్ఖణేసు అనవయో నామేన సేలబ్రాహ్మణోతి పాకటో సిద్ధత్థం భగవన్తం దిస్వా ద్వత్తింసమహాపురిసలక్ఖణేహి అసీతిఅనుబ్యఞ్జనేహి చాతి సయం సోభమానం దిస్వా పసన్నమానసో అనేకేహి కారణేహి అనేకాహి ఉపమాహి థోమనం పకాసేసి. సో తేన పుఞ్ఞకమ్మేన దేవలోకే సక్కమారాదయో ఛ కామావచరసమ్పత్తియో అనుభవిత్వా మనుస్సేసు చక్కవత్తిసమ్పత్తిం అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే విభవసమ్పన్నే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో సత్థరి పసీదిస్వా పబ్బజితో నచిరస్సేవ చతుపటిసమ్భిదాఛళభిఞ్ఞప్పత్తో మహాఖీణాసవో అహోసి, బుద్ధస్స థుతియా సత్తానం సబ్బేసం చిత్తప్పసాదకరణతో పరప్పసాదకత్థేరోతి పాకటో.

౨౦. ఏకదివసం అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో ఉసభం పవరం వీరన్తిఆదిమాహ. తత్థ ఉసభన్తి వసభో నిసభో విసభో ఆసభోతి చత్తారో జేట్ఠపుఙ్గవా. తత్థ గవసతజేట్ఠకో వసభో, గవసహస్సజేట్ఠకో నిసభో, గవసతసహస్సజేట్ఠకో విసభో, గవకోటిసతసహస్సజేట్ఠకో ఆసభోతి చ యస్స కస్సచి థుతిం కరోన్తా బ్రాహ్మణపణ్డితా బహుస్సుతా అత్తనో అత్తనో పఞ్ఞావసేన థుతిం కరోన్తి, బుద్ధానం పన సబ్బాకారేన థుతిం కాతుం సమత్థో ఏకోపి నత్థి. అప్పమేయ్యో హి బుద్ధో. వుత్తఞ్హేతం –

‘‘బుద్ధోపి బుద్ధస్స భణేయ్య వణ్ణం, కప్పమ్పి చే అఞ్ఞమభాసమానో;

ఖీయేథ కప్పో చిరదీఘమన్తరే, వణ్ణో న ఖీయేథ తథాగతస్సా’’తి. (దీ. ని. అట్ఠ. ౧.౩౦౪; ౩.౧౪౧; మ. ని. అట్ఠ. ౨.౪౨౫; ఉదా. అట్ఠ. ౫౩) –

ఆదికం. అయమ్పి బ్రాహ్మణో ముఖారూళ్హవసేన ఏకపసీదనవసేన ‘‘ఆసభ’’న్తి వత్తబ్బే ‘‘ఉసభ’’న్తిఆదిమాహ. వరితబ్బో పత్థేతబ్బోతి వరో. అనేకేసు కప్పసతసహస్సేసు కతవీరియత్తా వీరో. మహన్తం సీలక్ఖన్ధాదికం ఏసతి గవేసతీతి మహేసీ, తం మహేసిం బుద్ధం. విసేసేన కిలేసఖన్ధమారాదయో మారే జితవాతి విజితావీ, తం విజితావినం సమ్బుద్ధం. సువణ్ణస్స వణ్ణో ఇవ వణ్ణో యస్స సమ్బుద్ధస్స సో సువణ్ణవణ్ణో, తం సువణ్ణవణ్ణం సమ్బుద్ధం దిస్వా కో నామ సత్తో నప్పసీదతీతి.

పరప్పసాదకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.