౫. ఓపవయ్హత్థేరఅపదానవణ్ణనా

పదుముత్తరబుద్ధస్సాతిఆదికం ఆయస్మతో ఓపవయ్హత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో పదుముత్తరజినాదిచ్చే లోకే పాతుభూతే ఏకస్మిం విభవసమ్పన్నకులే నిబ్బత్తో వుద్ధిమన్వాయ మహద్ధనో మహాభోగో ఘరావాసం వసమానో సాసనే పసన్నో సత్థరి పసాదబహుమానో ఆజానీయేన సిన్ధవేన పూజం అకాసి, పూజేత్వా చ పన ‘‘బుద్ధాదీనం సమణానం హత్థిఅస్సాదయో న కప్పన్తి, కప్పియభణ్డం దస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా తం అగ్ఘాపేత్వా తదగ్ఘనకేన కహాపణేన కప్పియం కప్పాసికకమ్బలకోజవాదికం చీవరం కప్పూరతక్కోలాదికం భేసజ్జపరిక్ఖారఞ్చ అదాసి. సో తేన పుఞ్ఞకమ్మేన యావతాయుకం ఠత్వా తతో చుతో దేవేసు చ మనుస్సేసు చ హత్థిఅస్సాదిఅనేకవాహనసమ్పన్నో సుఖం అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో సద్ధాసమ్పన్నో సాసనే పబ్బజిత్వా కమ్మట్ఠానం గహేత్వా విపస్సనం వడ్ఢేత్వా మగ్గపటిపాటియా అరహత్తే పతిట్ఠాసి, పుబ్బే కతపుఞ్ఞసమ్భారవసేన ఓపవయ్హత్థేరోతి పాకటో అహోసి.

౩౩. సో ‘‘కేన ను ఖో కారణేన ఇదం మయా సన్తిపదం అధిగత’’న్తి ఉపధారేన్తో పుబ్బకమ్మం ఞాణేన పచ్చక్ఖతో ఞత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం ఉదానవసేన పకాసేన్తో పదుముత్తరబుద్ధస్సాతిఆదిమాహ. తం వుత్తత్థమేవ. ఆజానీయమదాసహన్తి ఆజానీయం ఉత్తమజాతిసిన్ధవం అహం అదాసిం పూజేసిన్తి అత్థో.

౩౫. సపత్తభారోతి సస్స అత్తనో పత్తాని అట్ఠ పరిక్ఖారాని భారాని యస్స సో సపత్తభారో, అట్ఠపరిక్ఖారయుత్తోతి అత్థో.

౩౬. ఖమనీయమదాసహన్తి ఖమనీయయోగ్గం చీవరాదికప్పియపరిక్ఖారన్తి అత్థో.

౪౦. చరిమోతి పరియోసానో కోటిప్పత్తో భవోతి అత్థో. సేసం సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

ఓపవయ్హత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.