౮. చఙ్కమనదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

అత్థదస్సిస్స మునినోతిఆదికం ఆయస్మతో చఙ్కమనదాయకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పాయస్మా పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తేసు తేసు భవేసు వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో అత్థదస్సిస్స భగవతో కాలే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో సత్థరి పసీదిత్వా ఉచ్చవత్థుకం సుధాపరికమ్మకతం రజతరాసిసదిసం సోభమానం చఙ్కమం కారేత్వా ముత్తదలసదిసం సేతపులినం అత్థరిత్వా భగవతో అదాసి. పటిగ్గహేసి భగవా, చఙ్కమం పటిగ్గహేత్వా చ పన సుఖం కాయచిత్తసమాధిం అప్పేత్వా ‘‘అయం అనాగతే గోతమస్స భగవతో సాసనే సావకో భవిస్సతీ’’తి బ్యాకాసి. సో తేన పుఞ్ఞకమ్మేన దేవమనుస్సేసు అపరాపరం సంసరన్తో ద్వే సమ్పత్తియో అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో వుద్ధిప్పత్తో సద్ధాసమ్పన్నో సాసనే పబ్బజిత్వా నచిరస్సేవ అరహత్తం పత్వా కతపుఞ్ఞనామేన చఙ్కమనదాయకత్థేరోతి పాకటో అహోసి.

౯౩. సో ఏకదివసం అత్తనా పుబ్బే కతపుఞ్ఞకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో అత్థదస్సిస్స మునినోతిఆదిమాహ. తత్థ అత్థదస్సిస్సాతి అత్థం పయోజనం వుద్ధిం విరూళ్హిం నిబ్బానం దక్ఖతి పస్సతీతి అత్థదస్సీ, అథ వా అత్థం నిబ్బానం దస్సనసీలో జాననసీలోతి అత్థదస్సీ, తస్స అత్థదస్సిస్స మునినో మోనేన ఞాణేన సమన్నాగతస్స భగవతో మనోరమం మనల్లీనం భావనీయం మనసి కాతబ్బం చఙ్కమం కారేసిన్తి సమ్బన్ధో. సేసం వుత్తనయానుసారేనేవ సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

చఙ్కమనదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.