౬. పదుమచ్ఛదనియత్థేరఅపదానవణ్ణనా

నిబ్బుతే లోకనాథమ్హీతిఆదికం ఆయస్మతో పదుమచ్ఛదనియత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతపుఞ్ఞసమ్భారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో విపస్సిస్స భగవతో కాలే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో రతనత్తయే పసన్నో పరినిబ్బుతస్స విపస్సిస్స భగవతో చితకం పదుమపుప్ఫేహి పూజేసి. సో తేనేవ చిత్తప్పసాదేన యావతాయుకం ఠత్వా తతో సుగతీసుయేవ సంసరన్తో దిబ్బసమ్పత్తిం మనుస్ససమ్పత్తిఞ్చాతి ద్వే సమ్పత్తియో అనేకక్ఖత్తుం అనుభవిత్వా ఇమస్మిం అమ్హాకం సమ్మాసమ్బుద్ధకాలే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో సత్థరి పసీదిత్వా సాసనే పబ్బజితో ఘటేన్తో వాయమన్తో నచిరస్సేవ అరహా అహోసి. తస్స రత్తిట్ఠానదివాట్ఠానాదీసు తత్థ తత్థ విహరన్తస్స విహారో పదుమపుప్ఫేహి ఛాదీయతి, తేన సో పదుమచ్ఛదనియత్థేరోతి పాకటో.

౮౩. అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సవసేన పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో నిబ్బుతే లోకనాథమ్హీతిఆదిమాహ. తత్థ నిబ్బుతేతి ఖన్ధపరినిబ్బానేన పరినిబ్బుతే సత్థరి, విపస్సిస్స సమ్మాసమ్బుద్ధస్స సరీరే చితమానియమానే చితకే ఆరోపితే సుఫుల్లం పదుమకలాపం అహం గహేత్వా చితకం ఆరోపయిం పూజేసిన్తి అత్థో. సేసగాథాసు హేట్ఠా వుత్తనయత్తా ఉత్తానత్థమేవాతి.

పదుమచ్ఛదనియత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.