౭. గిరిమానన్దత్థేరఅపదానవణ్ణనా

సత్తమాపదానే భరియా మే కాలఙ్కతాతిఆదికం ఆయస్మతో గిరిమానన్దత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో సుమేధస్స భగవతో కాలే కులగేహే నిబ్బత్తో వయప్పత్తో ఘరావాసం సణ్ఠపేత్వా వసన్తో అత్తనో భరియాయ చ పుత్తే చ కాలఙ్కతే సోకసల్లసమప్పితో అరఞ్ఞం పవిసిత్వా పవత్తఫలభోజనో రుక్ఖమూలే విహాసి. తదా సుమేధో భగవా తస్సానుకమ్పాయ తత్థ గన్త్వా ధమ్మం దేసేత్వా సోకసల్లం అబ్బూళ్హేసి. సో ధమ్మం సుత్వా పసన్నమానసో సుగన్ధపుప్ఫేహి భగవన్తం పూజేత్వా పఞ్చపతిట్ఠితేన వన్దిత్వా సిరసి అఞ్జలిం కత్వా అభిత్థవి.

సో తేన పుఞ్ఞేన దేవమనుస్సేసు సంసరన్తో ఉభయత్థ సుఖం అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే రాజగహే బిమ్బిసారరఞ్ఞో పురోహితస్స పుత్తో హుత్వా నిబ్బత్తి, గిరిమానన్దోతిస్స నామం అహోసి. సో విఞ్ఞుతం పత్వా సత్థు రాజగహాగమనే బుద్ధానుభావం దిస్వా పటిలద్ధసద్ధో పబ్బజిత్వా సమణధమ్మం కరోన్తో కతిపయం దివసం గామకావాసే వసిత్వా సత్థారం వన్దితుం రాజగహం అగమాసి. బిమ్బిసారమహారాజా తస్స ఆగమనం సుత్వా తం ఉపసఙ్కమిత్వా ‘‘ఇధేవ, భన్తే, వసథ, అహం చతూహి పచ్చయేహి ఉపట్ఠహామీ’’తి సమ్పవారేత్వా గతోపి బహుకిచ్చత్తా తం న సరి. ‘‘థేరో అబ్భోకాసేయేవ వసతీ’’తి. దేవతా థేరస్స తేమనభయేన వస్సధారం వారేసుం. రాజా అవస్సనకారణం ఉపధారేత్వా ఞత్వా థేరస్స కుటికం కారాపేసి. థేరో కుటికాయం వసన్తో సేనాసనసప్పాయలాభేన చిత్తసమాధానం లభిత్వా వీరియసమతం యోజేత్వా విపస్సనం ఉస్సుక్కాపేత్వా అరహత్తం పాపుణి.

౪౧౯. సో అరహత్తం పత్వా అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సఞ్జాతసోమనస్సో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో భరియా మే కాలఙ్కతాతిఆదిమాహ. తం భగవతో నివేదనఞ్చ భగవతా కతానుసాసనఞ్చ మగ్గం ఫలాధిగమాపదానఞ్చ పాఠానుసారేన సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

గిరిమానన్దత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.

అట్ఠమనవమదసమాపదానాని ఉత్తానత్థానేవాతి.

చత్తాలీసమవగ్గవణ్ణనా సమత్తా.