౫. అన్నసంసావకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

సువణ్ణవణ్ణం సమ్బుద్ధన్తిఆదికం ఆయస్మతో అన్నసంసావకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో సిద్ధత్థస్స భగవతో కాలే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో పిణ్డాయ చరన్తం ద్వత్తింసమహాపురిసలక్ఖణబ్యామప్పభామణ్డలోపసోభితం భగవన్తం దిస్వా పసన్నమానసో భగవన్తం నిమన్తేత్వా గేహం నేత్వా వరఅన్నపానేన సన్తప్పేత్వా సమ్పవారేత్వా భోజేసి. సో తేనేవ చిత్తప్పసాదేన తతో చుతో దేవలోకే నిబ్బత్తిత్వా దిబ్బసమ్పత్తిం అనుభవిత్వా తతో చవిత్వా మనుస్సలోకే నిబ్బత్తిత్వా మనుస్ససమ్పత్తిం అనుభవిత్వా తతో అపరాపరం దేవమనుస్ససమ్పత్తియో అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే ఏకస్మిం కులే నిబ్బత్తో సాసనే పసీదిత్వా పబ్బజిత్వా విపస్సనం వడ్ఢేత్వా అరహత్తం పాపుణి. సో పుబ్బే కతపుఞ్ఞనామవసేన అన్నసంసావకత్థేరోతి పాకటనామో అహోసి.

౧౫౫-౬. సో అపరభాగే అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో ‘‘ఏవం మయా ఇమినా పుఞ్ఞసమ్భారానుభావేన పత్తం అరహత్త’’న్తి అత్తనో పుబ్బచరితాపదానం ఉదానవసేన పకాసేన్తో సువణ్ణవణ్ణన్తిఆదిమాహ. తత్థ సువణ్ణస్స వణ్ణో వియ వణ్ణో యస్స భగవతో సోయం సువణ్ణవణ్ణో, తం సువణ్ణవణ్ణం సమ్బుద్ధం సిద్ధత్థన్తి అత్థో. గచ్ఛన్తం అన్తరాపణేతి వేస్సానం ఆపణపన్తీనం అన్తరవీథియం గచ్ఛమానం. కఞ్చనగ్ఘియసంకాసన్తి సువణ్ణతోరణసదిసం బాత్తింసవరలక్ఖణం ద్వత్తింసవరలక్ఖణేహి సమ్పన్నం లోకపజ్జోతం సకలలోకదీపభూతం అప్పమేయ్యం పమాణవిరహితం అనోపమం ఉపమావిరహితం జుతిన్ధరం పభాధారం నీలపీతాదిఛబ్బణ్ణబుద్ధరంసియో ధారకం సిద్ధత్థం దిస్వా పరమం ఉత్తమం పీతిం అలత్థం అలభిన్తి సమ్బన్ధో. సేసం సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

అన్నసంసావకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.