౩. తిసరణగమనియత్థేరఅపదానవణ్ణనా

నగరే బన్ధుమతియాతిఆదికం ఆయస్మతో తిసరణగమనియత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో విపస్సిస్స భగవతో కాలే బన్ధుమతీనగరే కులగేహే నిబ్బత్తిత్వా అన్ధమాతాపితరో ఉపట్ఠాసి. సో ఏకదివసం చిన్తేసి – ‘‘అహం మాతాపితరో ఉపట్ఠహన్తో పబ్బజితుం న లభామి, యంనూనాహం తీణి సరణాని గణ్హిస్సామి, ఏవం దుగ్గతితో మోచేస్సామీ’’తి నిసభం నామ విపస్సిస్స భగవతో అగ్గసావకం ఉపసఙ్కమిత్వా తీణి సరణాని గణ్హి. సో తాని వస్ససతసహస్సాని రక్ఖిత్వా తేనేవ కమ్మేన తావతింసభవనే నిబ్బత్తో, తతో పరం దేవమనుస్సేసు సంసరన్తో ఉభయసమ్పత్తియో అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే సావత్థినగరే మహాసాలకులే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో సత్తవస్సికోవ దారకేహి పరివుతో ఏకం సఙ్ఘారామం అగమాసి. తత్థ ఏకో ఖీణాసవత్థేరో తస్స ధమ్మం దేసేత్వా సరణాని అదాసి. సో తాని గహేత్వా పుబ్బే అత్తనో రక్ఖితాని సరణాని సరిత్వా విపస్సనం వడ్ఢేత్వా అరహత్తం పాపుణి. తం అరహత్తప్పత్తం భగవా ఉపసమ్పాదేసి.

౧౦౬. సో అరహత్తప్పత్తో ఉపసమ్పన్నో హుత్వా అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సవసేన పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో నగరే బన్ధుమతియాతిఆదిమాహ. తత్థ మాతు ఉపట్ఠాకో అహున్తి అహం మాతాపితూనం ఉపట్ఠాకో భరకో బన్ధుమతీనగరే అహోసిన్తి సమ్బన్ధో.

౧౦౮. తమన్ధకారపిహితాతి మోహన్ధకారేన పిహితా ఛాదితా. తివిధగ్గీహి డయ్హరేతి రాగగ్గిదోసగ్గిమోహగ్గిసఙ్ఖాతేహి తీహి అగ్గీహి డయ్హరే డయ్హన్తి సబ్బే సత్తాతి సమ్బన్ధో.

౧౧౪. అట్ఠ హేతూ లభామహన్తి అట్ఠ కారణాని సుఖస్స పచ్చయభూతాని కారణాని లభామి అహన్తి అత్థో. సేసం సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

తిసరణగమనియత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.