౫. సమ్ముఖాథవికత్థేరఅపదానవణ్ణనా

జాయమానే విపస్సిమ్హీతిఆదికం ఆయస్మతో సమ్ముఖాథవికత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో విపస్సిస్స భగవతో కాలే బ్రాహ్మణకులే నిబ్బత్తో సత్తవస్సికకాలేయేవ సకసిప్పే నిప్ఫత్తిం పత్తో ఘరావాసం సణ్ఠపేత్వా వసన్తో విపస్సిమ్హి బోధిసత్తే ఉప్పన్నే సబ్బబుద్ధానం లక్ఖణాని వేదత్తయే దిస్సమానాని తాని రాజప్పముఖస్స జనకాయస్స విపస్సీబోధిసత్తస్స లక్ఖణఞ్చ బుద్ధభావఞ్చ బ్యాకరిత్వా జనానం మానసం నిబ్బాపేసి, అనేకాని చ థుతివచనాని నివేదేసి. సో తేన కుసలకమ్మేన ఛ కామావచరసమ్పత్తియో అనుభవిత్వా మనుస్సేసు చ చక్కవత్తిసమ్పత్తియో అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో సద్ధాజాతో పబ్బజిత్వా నచిరస్సేవ అరహా అహోసి. కతకుసలనామేన సమ్ముఖాథవికత్థేరోతి పాకటో.

౪౧. సో అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో జాయమానే విపస్సిమ్హీతిఆదిమాహ. విపస్సిమ్హి సమ్మాసమ్బుద్ధే జాయమానే ఉప్పజ్జమానే మాతుకుచ్ఛితో నిక్ఖన్తే అహం పాతుభూతం నిమిత్తం కారణం బుద్ధభావస్స హేతుం బ్యాకరిం కథేసిం, అనేకాని అచ్ఛరియాని పాకటాని అకాసిన్తి అత్థో. సేసం వుత్తనయానుసారేన సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

సమ్ముఖాథవికత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.