౧౦. దసమనయో విప్పయుత్తేనవిప్పయుత్తపదవణ్ణనా

౩౫౩. ఇదాని విప్పయుత్తేనవిప్పయుత్తపదం భాజేతుం రూపక్ఖన్ధేనాతిఆది ఆరద్ధం. తత్థ యే సమ్పయోగవిప్పయోగపదనిద్దేసే రూపక్ఖన్ధాదయో ధమ్మా ఉద్ధటా, సబ్బపుచ్ఛాసు తేయేవ ఉద్ధటా. సదిసవిస్సజ్జనానం పన ఏకతో గహితత్తా పదాని అఞ్ఞాయ పటిపాటియా ఆగతాని. తత్థ యం పదం పుచ్ఛాయ ఉద్ధటం, తం యేహి ధమ్మేహి విప్పయుత్తం, తేసం వసేన ఖన్ధాదివిభాగో వేదితబ్బో. రూపక్ఖన్ధేన హి వేదనాదయో విప్పయుత్తా, తేహి చ రూపక్ఖన్ధో విప్పయుత్తో. నిబ్బానం పన సుఖుమరూపగతికమేవ. సో రూపక్ఖన్ధో చతూహి ఖన్ధేహి, ఏకేన మనాయతనేన సత్తహి విఞ్ఞాణధాతూహి, ధమ్మాయతనధమ్మధాతూసు, కేహిచి వేదనాదీహి ధమ్మేహేవ విప్పయుత్తో. ఏసేవ నయో సబ్బత్థాతి.

విప్పయుత్తేనవిప్పయుత్తపదవణ్ణనా.