౭-౮. కులసుత్తాదివణ్ణనా

౧౭-౧౮. సత్తమే న మనాపేన పచ్చుట్ఠేన్తీతి మనవడ్ఢనేన మనం అల్లీయనాకారేన ఆసనా వుట్ఠాయ పచ్చుగ్గమనం న కరోన్తి. న మనాపేన అభివాదేన్తీతి న పఞ్చపతిట్ఠితేన వన్దన్తి. అసక్కచ్చం దేన్తీతి అచిత్తీకారేన దేన్తి. నో సక్కచ్చన్తి సహత్థా న దేన్తి. న ఉపనిసీదన్తి ధమ్మసవనాయాతి ‘‘ధమ్మం సుణిస్సామా’’తి న సమీపే నిసీదన్తి. న సుస్సూసన్తీతి ఘటపిట్ఠే ఆసిత్తఉదకం వియ వివట్టేత్వా గచ్ఛతి. అట్ఠమే వేనేయ్యజ్ఝాసయవసేన మేత్తాభావనం పక్ఖిపిత్వా నవఙ్గసమన్నాగతోతి వుత్తం.