౨. సఉపాదిసేససుత్తవణ్ణనా

౧౨. దుతియే సఉపాదిసేసన్తి సఉపాదానసేసం. అనుపాదిసేసన్తి ఉపాదానసేసరహితం నిగ్గహణం. మత్తసో కారీతి పమాణకారీ న పరిపూరకారీ. న తావాయం, సారిపుత్త, ధమ్మపరియాయో పటిభాసీతి అప్పటిభానం నామ భగవతో నత్థి, న తావాహం ఇమం ధమ్మపరియాయం కథేసిన్తి అయం పనేత్థ అత్థో. మాయిమం ధమ్మపరియాయం సుత్వా పమాదం ఆహరింసూతి ‘‘మయం కిర చతూహి అపాయేహి ముత్తా’’తి ఉపరి అరహత్తత్థాయ వీరియం అకరోన్తా మా పమాదం ఆపజ్జింసు. పఞ్హాధిప్పాయేన భాసితోతి తయా పుచ్ఛితపఞ్హస్స సభావేన కథితోతి దస్సేతి. ఇమేసం పన నవన్నం పుగ్గలానం భవేసు ఛన్దరాగవినోదనత్థం ఏతమేవ అత్థుప్పత్తిం కత్వా – ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, అప్పమత్తకోపి గూథో దుగ్గన్ధో హోతి, ఏవమేవ ఖో ఖ్వాహం, భిక్ఖవే, అప్పమత్తకమ్పి భవం న వణ్ణేమి అన్తమసో అచ్ఛరాసఙ్ఘాతమత్తమ్పీ’’తి ఇమం సుత్తం (అ. ని. ౧.౩౨౧) అభాసి. న కేవలఞ్చ ఏతేసంయేవ నవన్నం పుగ్గలానం గతి నిబద్ధా, యేసం పన కులానం తీణి సరణాని పఞ్చ సీలాని ఏకం సలాకభత్తం ఏకం పక్ఖియభత్తం ఏకం వస్సావాసికం ఏకా పోక్ఖరణీ ఏకో ఆవాసో, ఏవరూపాని నిబద్ధపుఞ్ఞాని అత్థి. తేసమ్పి గతి నిబద్ధా, సోతాపన్నసదిసానేవ తాని కులాని.