౯. పరిసాసుత్తవణ్ణనా

౬౯. నవమే ఖత్తియపరిసాతి ఖత్తియానం పరిసానం సన్నిపాతో సమాగమో. ఏస నయో సబ్బత్థ. అనేకసతం ఖత్తియపరిసన్తి బిమ్బిసారసమాగమ-ఞాతిసమాగమ-లిచ్ఛవిసమాగమాదిసదిసం, అఞ్ఞేసు చక్కవాళేసుపి లబ్భతేవ. సల్లపితపుబ్బన్తి ఆలాపసల్లాపో కతపుబ్బో. సాకచ్ఛాతి ధమ్మసాకచ్ఛాపి సమాపజ్జితపుబ్బా. యాదిసకో తేసం వణ్ణోతి తే ఓదాతాపి హోన్తి కాళాపి మఙ్గురచ్ఛవీపి, సత్థా సువణ్ణవణ్ణో. ఇదం పన సణ్ఠానం పటిచ్చ కథితం. సణ్ఠానమ్పి చ కేవలం తేసం పఞ్ఞాయతియేవ. న పన భగవా మిలక్ఖసదిసో హోతి, నాపి ఆముత్తమణికుణ్డలో, బుద్ధవేసేనేవ నిసీదతి. తేపి అత్తనో సమానసణ్ఠానమేవ పస్సన్తి. యాదిసకో తేసం సరోతి తే ఛిన్నస్సరాపి హోన్తి గగ్గస్సరాపి కాకస్సరాపి, సత్థా బ్రహ్మస్సరోవ. ఇదం పన భాసన్తరం సన్ధాయ కథితం. సచేపి హి సత్థా రాజాసనే నిసిన్నో కథేతి, ‘‘అజ్జ రాజా మధురేన కథేతీ’’తి నేసం హోతి. కథేత్వా పక్కన్తే పన భగవతి పున రాజానం ఆగతం దిస్వా ‘‘కో ను ఖో అయ’’న్తి వీమంసా ఉప్పజ్జతి. తత్థ కో ను ఖో అయన్తి ‘‘ఇమస్మిం ఠానే ఇదానేవ మాగధభాసాయ సీహళభాసాయ మధురేన ఆకారేన కథేన్తో కో ను ఖో అయం అన్తరహితో, కిం దేవో ఉదాహు మనుస్సో’’తి ఏవం వీమంసన్తాపి న జానన్తీతి అత్థో. కిమత్థం పనేవం అజానన్తానం ధమ్మం దేసేతీతి? వాసనత్థాయ. ఏవం సుతోపి హి ధమ్మో అనాగతే పచ్చయో హోతీతి అనాగతం పటిచ్చ దేసేతి. అనేకసతం బ్రాహ్మణపరిసన్తిఆదినం సోణదణ్డసమాగమాదివసేన చేవ అఞ్ఞచక్కవాళవసేన చ సమ్భవో వేదితబ్బో.