౪. గయాసీససుత్తవణ్ణనా

౬౪. చతుత్థే ఏతదవోచాతి అత్తనో పధానభూమియం ఉప్పన్నం వితక్కం భిక్ఖుసఙ్ఘస్స ఆరోచేతుం – ‘‘పుబ్బాహం, భిక్ఖవే’’తిఆదివచనం అవోచ. ఓభాసన్తి దిబ్బచక్ఖుఞాణోభాసం. ఞాణదస్సనన్తి దిబ్బచక్ఖుభూతం ఞాణసఙ్ఖాతం దస్సనం. సన్నివుత్థపుబ్బన్తి ఏకతో వసితపుబ్బం. ఇమస్మిం పన సుత్తే దిబ్బచక్ఖుఞాణం, ఇద్ధివిధఞాణం, చేతోపరియఞాణం, యథాకమ్ముపగఞాణం, అనాగతంసఞాణం, పచ్చుప్పన్నంసఞాణం, అతీతంసఞాణం, పుబ్బేనివాసఞాణన్తి ఇమాని తావ అట్ఠ ఞాణాని పాళియంయేవ ఆగతాని, తేహి పన సద్ధిం విపస్సనాఞాణాని చత్తారి మగ్గఞాణాని, చత్తారి ఫలఞాణాని, చత్తారి పచ్చవేక్ఖణఞాణాని, చత్తారి పటిసమ్భిదాఞాణాని ఛ అసాధారణఞాణానీతి ఏతాని ఞాణాని సమోధానేత్వా కథేన్తేన ఏవం ఇదం సుత్తం కథితం నామ హోతి.